Μετάφραση / Απόδοση - Υπότιτλοι: *Bobcat*
Μέρι.
- Ναι, κυρία. - Μέρι, νομίζω έρχεται το μωρό μου.
- Φώναξε τον κύριο, αμέσως. - Ναι, κυρία.
Ηρέμησε, Ανκίτα.
Ανυπομονούσες να έρθει η μέρα που θα γινόσουν μητέρα.
Μόνο έλα εδώ πέρα γρήγορα, σε παρακαλώ.
- Ναι, Ανκίτα, είμαι στο αεροπλάνο. - Μέρι, κάνε κάτι.
- Mαμά σε παρακαλώ, μην πανικοβάλλεσαι. - Πάρε βαθιές αναπνοές.
Παρακαλώ, κυρία.
Κύριε, παρακαλώ, κλείστε το τηλέφωνό σας.
- Κύριε. - Ναι...
Αργούμε εξαιτίας σας.
Απλά καθίστε στη θέση σας και δέστε τη ζώνη σας.
Συγγνώμη.
- Εδώ είστε. Ευχαριστώ. - Συγγνώμη.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Το πρώτο παιδί; - Ναι...
Είναι φυσιολογικό.
Η καημένη εσάς έχει μόνο να τη βοηθήσει με το άγχος της.
- Τσαρλς. - Ρατζίβ... Ρατζίβ Μαλχότρα.
Θα προσευχηθώ στον Θεό για το παιδί σου.
- Ευχαριστώ. - Άλλωστε θα πετάμε αρκετά ψηλά.
- Ο Θεός θα μας ακούει ευκολότερα. - Ναι.
Ηρέμησε.
Γεια σου, Ρατζίβ. Πού είσαι;
Ανκίτα, έφτασα στο αεροδρόμιο της Μουμπάι.
Ένας επιβάτης έχει πάει στο μπάνιο κι εγώ προσέχω τις αποσκευές του.
Ρατζίβ, εγώ μπαίνω στο μαιευτήριο κι εσύ προσέχεις τα πράγματα...
κάποιου ηλίθιου επιβάτη...
Σε παρακαλώ Ανκίτα, μη μιλάς έτσι.
Ευχήθηκε το παιδί μας να 'ναι καλά. Είναι πολύ καλόκαρδος άνθρωπος.
Ανκίτα, έρχομαι. Ναι... Ναι...
- Συγγνώμη, κ. Mαλχότρα. - Γύρισε αυτός. Έρχομαι.
- Συγγνώμη. - Όχι, όχι, εντάξει.
- Έλα. - Παρακαλώ, ελάτε.
Ώστε έχετε δουλειά στο Λονδίνο, κ. Μαλχότρα;
- Ναι. - Συγγνώμη;
- Ναι, αστυνόμε; - Εσείς μπορείτε να πηγαίνετε.
- Ευχαριστώ. Τα λέμε, Τσαρλς. - Καλώς ήρθατε, κ. Τσαρλς. Πάμε.
Αν και είχαμε τόσο σοβαρή πληροφορία, δε βρήκαμε τίποτα.
Με συγχωρείτε αστυνόμε, το ρολόι μου. Μπορώ να το πάρω;
Είναι η ώρα μου η καλή, φαίνεται.
Να φορέσω τα ρούχα μου, με την άδειά σας...
Ή μήπως έχετε κατά νου κάτι άλλο;
- Συγχαρητήρια, Ανκίτα! - Συγχαρητήρια!
Είχα ενθουσιαστεί κι όταν πίστευα ότι ήταν ένα το παιδί κι έχουμε δίδυμα!
- Ώρα να γιορτάσουμε διπλά. - Συγχαρητήρια και σε σένα.
Ναι;
Γιατρέ, γιατί έχουν έναν επίδεσμο στα χέρια τους;
Κύριε Μαλχότρα, τα παιδιά σας ήταν ενωμένα. Κάναμε χειρουργείο.
Το ένα παιδί είναι υγιές αλλά το άλλο είναι λίγο αδύναμο.
Α ναι, το πιο σημαντικό...
Ακόμη και μετά που τα χωρίσαμε, όταν είναι κοντά το ένα στο άλλο...
τα αντανακλαστικά τους είναι παρόμοια.
Πώς;
Ας πούμε... αν το ένα παιδί αρχίσει να κλαίει, θα κλάψει και το άλλο.
Αν το ένα παιδί νιώσει πόνο, θα νιώσει πόνο και το άλλο παιδί.
Θα σας δείξω... Κοιτάξτε αυτό...
Εννοείτε, όταν το ένα γελάει, γελάει και το άλλο.
Ναι.
Όταν το ένα πηδάει, πηδάει και το άλλο.
Τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνουν μόνο μία φορά στα 8 εκατομμύρια.
- Πω! - Ναι.
- Το άκουσες αυτό, Ανκίτα; - Μία στα 8 εκατομμύρια.
Φυσικά. Τα παιδιά μας είναι μία στο εκατομμύριο...
Εννοώ δύο στο εκατομμύριο...
Κύριε, κάποιος ήρθε να σας δει.
Πολλά, πολλά συγχαρητήρια, κ. Μαλχότρα.
Είμαι κατενθουσιασμένος.
Βλέπετε... Έφερα και δώρα για το νεογέννητο.
Δεν έπρεπε να μπείτε στον κόπο.
Και τι είναι αυτό; Φαίνεται σαν να τρέχατε όλο το δρόμο ως εδώ.
Ορίστε, πιείτε λίγο νερό.
Ξέρω καλά γιατί ήρθες εδώ, Τσαρλς.
Βασικά, το νερό είναι άχρωμο.
Αλλά αυτό το νερό φανέρωσε τά δικά σου πραγματικά "χρώματα".
Και τώρα τι;
Το ίδιο αναχρονιστικό συγκρουσιακό δράμα!
Tο συνηθισμένο μπλα-μπλα-μπλα.
Ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα, κ. Μαλχότρα.
Δεν θα καταστρέψεις εσύ εμένα κι ούτε εγώ θα καταστρέψω εσένα.
Έχω ένα δώρο για σένα.
Αστυνόμοι!
Κοίτα.
Έξυπνο. Πολύ-πολύ έξυπνο...
Όχι, όχι, όχι... Κάτω...
Κάτω τα όπλα.
Αστυνόμοι, αυτό είναι αληθινό.
- Κάντε πίσω κι εγώ θα τρέξω. - Όχι! - Πιάστε τον!
- Ποιος είσαι εσύ; - Σκάσε!
Τσαρλς!
Τσαρλς, άσε τον γιο μου.
Κάνε πίσω... Πίσω, Μαλχότρα.
Αλλιώς μόνο το ένα απ' αυτά τα δίδυμα θα ζήσει.
E, αστυνόμε...
Δεν ακούς.
Είπα ότι αυτό είναι αληθινό. Να πυροβολήσω;
Τσαρλς.
Τσαρλς, για τον Θεό, άσε το παιδί μου.
Πίσω.
- Σε παρακαλώ, Τσαρλς. - Κάντε πίσω.
- Τσαρλς... - Κάντε πίσω κι εγώ θα πηδήξω.
Τσαρλς!
Τσαρλς, ξέρουμε ότι είσαι μέσα.
Είσαι περικυκλωμένος από την Αστυνομία.
Παραδώσου, Τσαρλς.
- Μαλχότρα, ηρέμησε. - Αφήστε με.
Άκουσέ με...
Τσαρλς, πού είναι ο γιος μου;
Πού είναι ο γιος μου;
Όχι...
- Τσαρλς. - Μαλχότρα.
Ο γιος μου!
- Όχι, Μαλχότρα! - Αφήστε με!
Αντίο, Μαλχότρα.
Ο γιος μου!
Ο γιος μου...
Ποιο είναι αυτό το παιδί που κρατάς;
Έλα. Ε!
- Ποιανού είναι αυτό το παιδί; - Πού τον βρήκες;
Βρήκα αυτό το παιδί αυτήν την ευλογημένη μέρα.
Αν δεν βρω την οικογένειά του, θα τον μεγαλώσω εγώ.
- Τέλεια. - Εντάξει.
Σταμάτησε να κλαίει μόλις η Κάσι τον πήρε στην αγκαλιά της.
- Αδερφή, τι όνομα θα του δώσεις; - Όνομα;
- Το όνομά του θα είναι Ράτζα. - Ράτζα;
Ο Τσαρλς καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλάκιση.
Πολύ καλά.
Μαλχότρα, θα μπω κατευθείαν στο θέμα.
Αφού με κατέστρεψες, θα σε καταστρέψω κι εγώ.
Τα λέμε σύντομα.
Ο νόμος τον στέλνει στη φυλακή...
αλλά ο κουνιάδος του είναι ακόμα έξω. Θα τελειώσω εγώ ό,τι άρχισε αυτός.
Μαλχότρα, ο Τσαρλς έχει δυνατές διασυνδέσεις.
Πρέπει να φύγεις από τη χώρα για λίγο καιρό.
- Άλλωστε η δουλειά σου είναι στο Λονδίνο. - Όμως εγώ...
Αν όχι για τον εαυτό σου, κάνε το για την οικογένειά σου και το παιδί.
Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.
E...
E, πάμε για 9-12.
Ράτζα! Ράτζα!
- Ράτζα, σώσε με. - Να σε σώσω;
- Ναι. - Δε θα σε σώσω.
Ράτζα...
Βλάκα, αν δε σε σώσω εγώ, ποιος άλλος θα σώσει τον Νάντου;
Περίμενε...
Τώρα χτύπα με.
Χτύπα τον! Χτύπα τον, Ράτζα.
E, Ράτζα...
Με συγχωρείς...
Με συγχωρείτε...
Γιατί κρέμεται ανάποδα; Και γιατί τραγουδάει κλαίγοντας;
- Ποιος είσαι εσύ; - Πρεμ... Πρεμ Μαλχότρα.
- Καινούργιος; - Ναι...
- Γεια. - Γεια.
- Ασχολείσαι με τη μουσική κι έτσι; - Ναι, σπουδάζω μουσική.
- Πω, φίλε! Τι ωραία κιθάρα! - Με συγχωρείς, είναι ακριβή.
- Ωραίο τζάκετ. - Εγώ...
Σώμα, ε;
Σταματήστε να τον πειράζετε! Φύγετε!
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Συγγνώμη, δεν ξέρουν να συμπεριφέρονται στους νέους.
- Θα σου δείξω εγώ. - Η κιθάρα μου.
Παιδιά, χειροκροτήστε τον Πρεμ Μαλχότρα. Το αστέρι της μουσικής.
Θα δώσει τώρα μία ημίγυμνη παράσταση.
- Έλα, κάνε το. Παίξε. - Εγώ δεν ξέρω να παίζω.
Παίξε... παίξε... παίξε... Έλα...
Παίξε!
- Παίξε... - Έλα!
Παίξε... παίξε...
- Σας παρακαλώ... - Παίξε.
Σε ευχαριστώ.
- Γεια σου! - Γεια!
Ναι, μαμά.
- Πώς είσαι, γιε μου; - Καλά, μαμά.
- Πώς ήταν η πρώτη σου μέρα; - Ήταν τέλεια.
Μάλιστα έκανα και μερικούς φίλους. Είναι όλοι καλοί.
- Άκου, εγώ... - Μαμά, πρέπει να κλείσω.
Με φωνάζουν. Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
- Άκου... Τηλεφώνησέ μου. - Ναι, θα σου τηλεφωνήσω.
Μίλησες στον Πρεμ; Όλα εντάξει;
Προσπάθησε πολύ να μου το κρύψει, Ρατζίβ. Να μην το καταλάβω.
Αλλά είμαι η μητέρα του. Μου είπε ψέματα.
Ανκίτα...
Θυμήσου τι μας είπε ο γιατρός όταν αποκτήσαμε τα δίδυμα.
Όσο αδύναμο είναι το ένα, τόσο δυνατό θα είναι το άλλο.
Θεέ... Μακάρι να ήταν ζωντανός κι ο άλλος μου γιος...
Δεν θα άφηνε ποτέ τον αδερφό του να κλαίει έτσι.
Χαίρε θεέ Γκανέσα!
Χαίρε ιερό άγαλμα!
Ράτζα!
Ράτζα, αυτός ο αχρείος με έπιασε απ' τον λαιμό...
- ... και με πέταξε κάτω. - Ναι, ξέρω, ξέρω.
Ε, Παπουτσωμένε Γάτε!
Tα παπούτσια που ψάχνεις είναι στα πόδια του Νάντου.
- Αυτά είναι πολύ καλά παπούτσια. - E, ποιος είσαι εσύ;
- Ο Ράτζα. - Ο Ράτζα, λέει.
Αυτός που έσπρωξες είναι αδερφός μου. Κι αν τον προσβάλεις, προσβάλεις εμένα.
Και η υπόληψη μου δεν είναι σαπούνι, να το χρησιμοποιείς και να το πετάς.
Φέρε μου τα παπούτσια μου.
Πάνω του!
Να 'σαι καλά, Ράτζα.
- Τι κλωτσιά! - Αυτό το τζιν είναι στενό.
- Τέλεια, Ράτζα. Τους έδειρες όλους. - Ναι...
Θα κλωτσάω τα τσιράκια σου όλη μέρα; Εσύ δε θα 'ρθεις;
Δε θα παλέψεις;
Έλα να παλέψεις με τον Ράτζα, έλα.
Ράτζα;
Ράτζα! Ράτζα!
Κοίτα.
Ράτζα, λέω να του δώσουμε πίσω τα παπούτσια του και να φύγουμε.
Ναι... Aλλά αφού βουτήξω πρώτα αυτόν τον Άλεξ.
- Έλα, Ράτζα. - Έλα.
- Δοξάστε όλοι... - Τον θεό Γκανέσα!
Δοξάστε όλοι τον θεό Γκανέσα!
Έλα, Ράτζα.
- Έλα. - Bάρα τον!
Σήκω.
- Αν δείρεις τον Ράτζα, δε θα σε λυπηθώ. - Nάντου!
Έλα, Ράτζα. Βάρα τον τον αχρείο!
Βάρα τον τον αχρείο. Bάρα τον...
- Πώς τολμάς να με μιμείσαι; - Δεν σε μιμούμαι. Έτσι μιλάω από παιδί.
Σκάσε, δεν μιλάω σε ανθρώπους που τραυλίζουν.
- Βάρα τον! - Ναι, βάρα τον!
Νιώθω χάλια γιατί έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ.
- Ας έπινες δύο μπίρες. - Εν ώρα υπηρεσίας; Τρελάθηκες;
- Τι κάνετε εδώ εσείς οι δύο; - Πού να πάμε;
Ο Άλεξ είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Οι δικοί του σας ψάχνουν παντού.
Ράτζα, ιδέα. Tάτου - Tάτοτ...
Σκάσε, Nάντου. Κοίτα Ράτζα, η θεία Κάσι δεν ζει πια.
Μα αν ζούσε, σίγουρα θα ανησυχούσε για τη ζωή σου.
- Έτσι δεν είναι; - Έχει δίκιο.
Ξέρεις Ράτζα, εσείς οι δύο πρέπει να φύγετε από δω για λίγες μέρες.
Για αυτό πρέπει στο Τάτου - Tάτοτ...
- Τι; - Στο Σουράτ ή στο Ρατζκότ.
Ναι, στο Σουράτ ή στο Ρατζκότ. Αλλά ο Άλεξ θα τους βρει.
- Πρέπει να φύγετε από την Ινδία. - Μα δεν έχουμε διαβατήρια.
Όχι Ράτζα, υπάρχει μόνο ένας τρόπος... Τάτου - Τάτοτ.
Σκάσε! Θα σε χαστουκίσω.
- Άσ' τους να μιλήσουν, Nάντου. - Κοίτα, Ράτζα... - Ναι.
Ξέρω κάποιον που μπορεί να πάρει τις φωτογραφίες σας...
και να τις κολλήσει στο διαβατήριο κάποιου άλλου και να φύγετε από δω.
- Ποιος είναι; - Ο Πάπου Πάσπορτ.
Βλάκα, αυτό ήθελα να πω τόση ώρα...
Πάπου Πάσπορτ!
Ο Πάπου Πάσπορτ!
Μη φοβάστε τίποτα όταν ο Πάπου Πάσπορτ είναι εδώ.
- Λοιπόν, πού θέλετε να πάτε; - Πάπου, έχουμε μεγάλο πρόβλημα.
- Θέλουμε να φύγουμε απ' την Ινδία. - Μην ανησυχείτε.
Εγώ ο Ράτζα μπορώ να σου δώσω 20.000!
Πρώτη φορά βλέπω έναν Ράτζα (Πρίγκιπας) να είναι φτωχός.
Δεν πειράζει... Αν βάλετε άλλες 30, μπορώ να σας στείλω κάπου.
- Πού δηλαδή; - Κοιτάξτε.
Χορεύει.
- Στην Αφρική, στο Κονγκό. - Όχι, μας αρέσουν τα ινδικά τύμπανα.
- Δε θέλουμε να πάμε στο Κονγκό. - Πού θέλετε να πάτε; - Μισό λεπτό.
- Μας δείχνει πολύ βαρετά μέρη... - Λονδίνο!
Εσύ κι εγώ στο Λονδίνο.
Λονδίνο, αγάπη μου.
- Έχω κι έναν φίλο στο Λονδίνο. - Ποιον; - Τον λένε Σαραφάτ Αλί.
- Έχει πιτσαρία. - Πίτσα! - Θα δουλέψετε σε αυτόν.
- Και αφού θα έχετε δουλειά, μετά θα βρείτε και κοπέλα. - Καλή ζωή!
Κοστίζει ένα εκατομμύριο ρουπίες.
- Πάπου, ξέρεις γιατί θέλουμε να πάμε στο Λονδίνο; - Γιατί;
Η μητέρα έλεγε... τα-τα-τα-τα-τα...
Η μητέρα σου έλεγε τα-τα-τα-τα-τα;
Η μητέρα μου έλεγε για τον αδερφό μου: "Kοίτα το βάδισμα του αδερφού σου."
"Είναι τόσο εκρηκτικό." Αλλά κάποιος γρουσούζεψε το περπάτημά του.
Και ο μαφιόζος της γειτονιάς τού έσπασε τα πόδια.
Ο γιατρός λέει ότι τα πόδια του αδερφού μου δεν φτιάχνονται.
- Χρειάζονται πέντε εκατομμύρια! - Τι; - Ναι...
- Πλήρωσα ήδη την πρώτη δόση. - Πώς;
Ένας διαιτητής του κρίκετ είχε χάσει ένα δάχτυλό του. Του έδωσα το δικό μου.
- Μα έχεις και τα 10 σου δάχτυλα. - Είχε 11. - 11 δάχτυλα! - Έκοψε ένα!
Ξέρεις πώς πλήρωσα τη δεύτερη δόση; Ήταν ένας ραδιοφωνικός ντι-τζέι.
Ήταν μουγγός. Του δώσαμε τη γλώσσα του Νάντου, δείξε του.
- Έκοψα τη γλώσσα μου και του την έδωσα. - Την έκοψες; - Ναι.
- Ο γιατρός είναι στο τηλέφωνο. - Δώσε του τον. - Τι να πω στο γιατρό;
Τι να του πω; Πες μου... Τι να του πω;
- Κοίτα, αδερφέ... - Μίλα του εσύ.
Κάνεις τόσα πολλά για την οικογένειά σου και τους φίλους σου.
Είσαι ένας άγγελος.
Ξύπνησες την ανθρωπιά μέσα μου.
Θα σας στείλω.
Ακόμη κι αν χρειαστεί να πουλήσω το σπίτι μου. Και το γραφείο μου.
Ακόμη κι αν από "Πάσπορτ" γίνω "Ταυτότητας", θα σας στείλω Λονδίνο.
Μην κλαις. Μην κλαις, αδερφέ. Θα σας στείλω στο Χίθροου.
Ράτζα! Ράτζα! Ράτζα!
- Πολύ ωραία είναι εδώ. - Γιατί;
- Μπορούμε να αγγίζουμε την αεροσυνοδό όταν περνάει. - Nάντου!
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Γεια, πού είναι αυτή η θέση; - Εκεί.
- Κουνήσου. - Τι θέα.
Κουνήσου! Το τζάκετ σου.
Αυτή την εποχή τα αεροπλάνα έχουν πολύ κόσμο.
- Τι; - Τι; Αυτή είναι η θέση μου.
- Τι κάνεις; Έχεις σχέση; - Συγγνώμη;
Σε αυτήν μιλάω.
- Γεια! - Γεια. - Τι κάνεις;
- Λονδίνο; Κι εγώ. - Θέλεις να αλλάξουμε θέση;
Όχι, μ' αρέσει η θέση μου. Έχω ωραία θέση.
Ηρεμήστε, είναι όλα εντάξει. Παρακαλώ, καθίστε στις θέσεις σας.
- E, φοβιτσιάρη, πρώτη φορά ταξιδεύεις; - Ναι...
Εννοώ, πρώτη φορά αυτή τη βδομάδα.
Ξέρεις κάτι; Αν φοβάσαι, τραγούδα...
- Έχει αποτέλεσμα, δοκίμασέ το. - Εγώ να φοβάμαι; Ποιος φοβάται;
- Ράτζα, το αεροπλάνο θα συντριβεί. - Είναι απλά αναταράξεις, μη φοβάστε.
- Παρακαλώ, μην πανικοβάλλεστε. - Αδερφή, παρακαλώ. - Είναι αναταράξεις.
- Ράτζα! Ράτζα! - Εντάξει... Μη φοβάστε.
Η αεροσυνοδός τραυλίζει κι αυτή. Αντί να πει "να αράξεις" λέει αναταράξεις.
Ποιος τους έδωσε το δίπλωμα;
- Ράτζα! Ράτζα! - Ναι, Nάντου.
- Ερωτεύτηκες την κοπέλα; - Όχι, Nάντου.
- Κάνετε αγκαλίτσες τα δυο σας; - Όχι, Nάντου.
Άνοιξε τα μάτια σου.
- Μπήκες στην κουβέρτα μου. Πολύ φτηνό. - Αυτή είναι η δική μου. Να η δική σου.
Και το "φτηνό" που είπες με πλήγωσε πραγματικά.
Αλλά ήταν πολύ ρομαντικό που ήμασταν αγκαλίτσα στην κουβέρτα.
Σκάσε!
Κυρίες και κύριοι, προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου.
Ελπίζουμε να ευχαριστηθήκατε την πτήση σας.
Είμαστε στο Λονδίνο!
Φτάσαμε στο Λονδίνο.
- Καλημέρα. - Ε, εσύ...
Τι μου συμβαίνει; Είναι...
- Ω Θεέ μου, σταμάτα... - Συγγνώμη, συγγνώμη...
Ε, Ράτζα.
Κάτι μου συμβαίνει, τι να κάνω;
Σταμάτα, σταμάτα, άνθρωπέ μου.
- Τι έπαθες; - Έι, τι κάνεις;
Έλα... έλα.
Πω...
Στην ετήσια μουσική εκδήλωση του κολεγίου θα σκίσεις, φίλε.
- Θα προσπαθήσω. - Γεια, Σαμάρα. - Πρεμ... Πρεμ Μαλχότρα.
Πρεμ, είσαι καταπληκτικός.
Σίγουρα θα έδειχνες το ταλέντο σου τότε αλλά αυτός ο Ρόκι είναι παλαβός!
Είναι τρελός.
- Πρεμ, να σου ζητήσω μία χάρη; - Ό,τι θες.
Θα με μάθεις λίγο μουσική;
Μπορώ να σου μάθω τα πάντα για τη μουσική.
Εντάξει, το σπίτι μου...
Εννοώ, μπορείς να μου κάνεις μάθημα μουσικής σπίτι μου στις 4.
Tότε θα έρθω σπίτι σου σήμερα στις 4.
- Μα έχει πάει ήδη 5. - Συγγνώμη... - Αύριο. Αύριο στις 4.
- Ναι, αύριο στις 4. - Εντάξει.
- Τέλεια. - Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Και είσαι αλήθεια καλός.
Αύριο στις 4.
Έι!
- Μα τι κάνεις; - Τι κάνω;
Αν μάθει ο Ρόκι ότι θα πας στο σπίτι της Σαμάρα, θα σε...
Γιατί να έχει πρόβλημα ο Ρόκι αν πάω στην Σαμάρα;
Γιατί είναι δική μου. Μείνε μακριά από την Σαμάρα.
Αλλιώς θα στα ξεριζώσω.
Tι κάνεις; Είμαστε στο αεροδρόμιο. Σε κοιτάνε όλοι.
Ράτζα, τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει;
Ράτζα, τι έπαθες;
Τι έγινε; Να καλέσω έναν γιατρό;
- Γεια... - Αντίο.
Nα με θυμάσαι στις προσευχές σου!
Ράτζα...
Αντίο.
Ράτζα, τι σε πιάνει ξαφνικά; Έκανες αυτό στο αεροπλάνο.
- Και στις αποσκευές έκανες αυτό. - Νάντου, το έκανα χωρίς να το θέλω.
Ένιωσα σαν κάποιος να με είχε αρπάξει. Κι εγώ δεν το καταλαβαίνω.
- Νομίζω ότι τρελάθηκες από ευτυχία. - Ναι, πρώτη φορά πέταξα μ' αεροπλάνο.
Καλώς ήρθατε στο Λονδίνο, κ. Ράτζα, κ. Νάντου.
- Πώς ξέρεις τον Ράτζα μου, κύριε; - Ο Πάπου Πάσπορτ μου είπε.
- Ο Πάπου Πάσπορτ; - Ναι.
Ο Πάπου Πάσπορτ επέμενε να σας φροντίσω εσάς τους δύο.
Τα έχω κανονίσει όλα, λοιπόν. Δωρεάν αμάξι και δωρεάν μεταφορά.
Δωρεάν διαμονή, δωρεάν φαγητό...
- Kαι δωρεάν μασάζ κάθε 2 ώρες. - Με λάδι καρύδας;
Όχι βλάκα, με τα γκλομπ της αστυνομίας του Λονδίνου.
Επιθεωρητής Ντίλον, Αστυνομία Λονδίνου.
- Αδερφέ, μπορείς να μας συλλάβεις αν θέλεις. Μα να πω κάτι. - Λέγε.
- Ο πατέρας μου είναι άρρωστος... - Τι έχει ο πατέρας σου;
- Χτύπησε και έπεσε. - Πρώτα πέφτει και μετά χτυπάει κάποιος.
Πρήστηκε το μάτι του και ο ανεμιστήρας έπεσε πάνω του. Μπαμ!
Ήρθαμε στο Λονδίνο για τη θεραπεία του. Ακόμα κι ο Πάπου Πάσπορτ έβαλε λεφτά.
Πούλησα το νεφρό μου για αυτό!
- Πούλησες το νεφρό σου;! - Ναι. Δεν με νοιάζει το νεφρό.
Αλλά αν μάθει ο πατέρας μου ότι ο γιος του σαπίζει στη φυλακή του Ντίλον...
Ο κακόμοιρος άρρωστος πατέρας μου μπορεί και να αυτοκτονήσει.
- Γιατί; - Μα γιατί όχι; - Ήδη ο ανεμιστήρας έπεσε πάνω του!
Δεν υπάρχει ανεμιστήρας στο ταβάνι. Πού να δέσει το σχοινί για να κρεμαστεί;
- Δώσε του τον... - Είναι ο πατέρας μου στο τηλέφωνο.
- Μίλα του εσύ. - Σταμάτα. Θα με κάνεις να κλάψω.
- Εσύ ζεις άνετα εδώ και περιγελάς εμάς; - Θεέ! Πόση θλίψη υπάρχει στον κόσμο!
- Έχεις ένα μαντήλι; - Δώσε του. - Σκούπισε τα δάκρυά σου.
Υπάρχει πολλή θλίψη σ' αυτόν τον κόσμο.
Περισσότερη απ' τον ανθρώπινο πληθυσμό.
Μακάρι ο Θεός να τους βοηθάει όλους.
- Έι... Μήλον. - Ντίλον με λένε.
- Όπως και να σε λένε! Αυτοί οι δύο ήταν ο Ράτζου και ο Νάντου. - Όχι...
Τι στο... Ω, ναι!
Κατεργάρηδες! Κοροϊδεύετε έναν Ινδό συμπατριώτη σας. Δε θα σας λυπηθώ.
Ράτζα, ήρθε το τρένο. Να μπούμε.
Μπες μέσα. Μπες!
Δε θα σας λυπηθώ.
Γυρίστε πίσω!
Με κορόιδεψε.
- Ο Ράτζα; - Ναι.
- Ο Νάντου; - Ως κι εσύ ξέρεις τον Ράτζα μου;
Μην με θεωρείτε χαζό. Είναι πολύ επικίνδυνο να σας βοηθήσω.
Γιατί διαβλέπω ότι είστε κι οι δύο σας ανόητοι, παλαβοί και ανεύθυνοι...
και απόλυτα αποτυχημένοι.
Τι είπε; Εγώ μπορεί να τραυλίζω αλλά αυτός έχει ξεφύγει εντελώς.
- Κατάλαβες εσύ τίποτα; - Ναι! Ευχαριστούμε, αδερφέ Σαραφάτ.
- Μας έδωσε τη δουλειά. - Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε...
- Ελάτε εδώ. - Ωραία μαγουλάκια.
Τον Πάπου Πάσπορτ τον έχει πιάσει η αστυνομία.
Δεν μπορώ να διακινδυνεύσω να σας δώσω δουλειά.
Όχι αδερφέ, εμείς ήρθαμε εδώ βασιζόμενοι σε σένα.
- Μα είναι επικίνδυνο για μένα. - Μα αδερφέ, αν είμαστε εμείς εδώ...
- ...εσύ δε θα έχεις κανένα κίνδυνο. - Πώς;
- Τέτοια μέρη γίνονται εύκολα πεδία μάχης. - Πεδία μάχης; - Ναι...
Τη νύχτα μπορεί να πέσεις θύμα ληστείας.
Πού είναι ο ιδιοκτήτης; Πού είναι ο ιδιοκτήτης;
- Εγώ είμαι ο ιδιοκτήτης. Τι συμβαίνει; - Πού είναι τα λεφτά;
- Δώσε μας τα λεφτά. - Ακούστε με.
Ξαναχτύπα τον! Ξαναχτύπα τον!
- Αλλά φαντάσου τι θα γινόταν αν ήμουν εγώ εδώ. - Τι;
- Κοίτα. - Πού είναι ο ιδιοκτήτης;
Πού είναι ο ιδιοκτήτης;
Ξαναχτύπα τον!
Θαυμάσια! Θαυμάσια!
- Τι κάνεις; Δεν είσαι μικρό παιδί. Είσαι ο ιδιοκτήτης. - Ναι...
Αφεντικό, αν μας δώσεις τη δουλειά θα ωφεληθείς σίγουρα. Τι το σκέφτεσαι;
Σκέφτομαι πώς η συνεργασία μας μπορεί να είναι πιο αποδοτική.
Τι;
Σκέφτομαι αν πρέπει να σας δώσω δουλειά ή να σας κάνω συνεταίρους.
Γλυκιά μου, φαίνεσαι πανέμορφη. Πραγματικά ωραία.
- Νιώθω άβολα, μαμά. - Ήταν λάθος η γλώσσα του σώματός σου.
- Μόλις σε δει μπρος - πίσω θα τρέχει πίσω σου. - Σε παρακαλώ, μαμά.
Τι είναι αυτό;
Ο Πρεμ, ο γιος του Ρατζίβ Μαλχότρα, έρχεται να σε δει.
Ω, Θεέ μου!
Έχει πάρα πολλά λεφτά στους τραπεζικούς του λογαριασμούς.
Μαμά, σταμάτα να μιλάς για λεφτά συνέχεια...
- Πώς είσαι, θεία; - Τέλεια.
Γεια.
Μία χαρά φαίνεσαι.
- Αλήθεια; - Μα κόρη μου είναι, βέβαια.
- Πρεμ, έλα μέσα σε παρακαλώ. Πρεμ... - Mαμά...
Πρεμ... Χαίρομαι πάρα πολύ. Είσαι μουσικός λοιπόν, ε;
Ναι, κυρία.
- Κι εγώ. Θέλεις να με ακούσεις; - Όχι, όχι, όχι...
Ναι, παρακαλώ.
Ντο-Ρε-Μι-Φα... Αμιτάμπ Μπατσάν!
- Ντο-Ρε-Μι-Φα... Σολ. - Ναι, ο Αμιτάμπ Μπατσάν ήταν το Σολ!
Κατάλαβα! Καλό!
- Πηγαίνετε στη κρεβατοκάμαρα και δώστε τα όλα. - Μαμά!
Με τη μουσική, λέω... Εγώ θα ετοιμάσω μερικά σνακ!
Δεν είμαι χορευτής "γκάρμπα".
Σίρλεϊ, είσαι σαν την Κέιτ Γουίνσλετ στον "Τιτανικό"!
- Εσύ κι αυτός, μέσα στο αυτοκίνητο... - Συγγνώμη, δεσποινίς...
Ψάχνουμε κάτι Ινδούς παράνομους μετανάστες. Μήπως τους είδατε;
- E, "Πολυβόλο", δείξ' της τη φωτογραφία. - Ναι...
Δεν τους έχετε δει, έτσι; Ευχαριστώ. Δεν τους είδε. Πάμε.
Δεν θες να τους πιάσω και να πάρω προαγωγή. Αυτό είναι το σχέδιό σου.
- Σκέφτομαι. - Ηλίθιε! - Άντε χάσου!
Φύγε! Κατεργάρη.
Ευχαριστώ, δεν τους είδε.
- Καταλαβαίνεις; - Δεσποινίς...
Είσαι ο χειρότερος συνεργάτης που θα μπορούσε να έχει ποτέ ένας αστυνομικός.
Συγγνώμη... Ήταν ένα κουνούπι.
Κουνούπι;
Με ακολούθησες στο σούπερ μάρκετ του πατέρα μου...
Δεν σε ακολούθησα. Είμαι ο ντελιβεράς για τις πίτσες.
Δεν εκπλήσσομαι. Αυτό κάνετε όσοι έρχεστε παράνομα στο Λονδίνο.
- E, "Φωτιά". - "Φωτιά";
Κακόμοιρη! Μην νομίζεις ότι είμαι κάνας τυχαίος.
- Έχω 500 δισεκατομμύρια στην τράπεζά μου. - Τι;
500 δισεκατομμύρια στην τράπεζά μου αλλά μόνο 500 στον λογαριασμό μου.
- Σε λίγο δεν θα τα έχεις ούτε αυτά. - Γιατί;
- Έλα. - Πού με πας;
- Τι κάνεις; - Επιθεωρητή!
Πριν τον φωνάξεις, άκου τι έχω να πω.
Τι;
Η μητέρα μου έλεγε...
"Οι ωραίοι καρποί των χεριών σου... Ω κυρά, οι ωραίοι καρποί των χεριών σου."
- Δηλαδή; - Δηλαδή... Αν πάω φυλακή...
Οι 11 αδερφές μου δεν θα παντρευτούν ποτέ.
- 11 αδερφές; - Ναι. Κι εγώ είμαι το δωδέκατο παιδί.
Είχα μαζέψει 1,1 εκατομμύριο για τις 11 αδερφές μου.
Αλλά τα πεθερικά τους δεν δέχτηκαν τα παλιά χαρτονομίσματα που είχα.
Κι έτσι έμεινα και ρεζιλεμένος και άφραγκος.
Μετά απ' αυτό, από δω κι από κει, μη ρωτάς πώς...
Μάζεψα λεφτά και ήρθα στο Λονδίνο να δουλέψω. Να δουλέψω σκληρά...
- Κι εσύ θέλεις να με παραδώσεις στην αστυνομία. - Όχι, συγγνώμη! Συγγνώμη.
Άλις...
Συγγνώμη.
Αν δεν φροντίσω τις 11 αδερφές μου τι θα πω στον πατέρα μου στον γείτονα;
Τον πατέρα σου στον γείτονα;
Με 11 άτομα στο σπίτι, ο πατέρας μου πήγε να μείνει με τους γείτονες στο διπλανό σπίτι.
Είναι ο πατέρας μου. Με παίρνει από το σπίτι του γείτονα.
Τι να πω στον πατέρα μου; Τι να του πω;
- Μίλα του, σε παρακαλώ. - Όχι, συγγνώμη... Τι να του πω εγώ;
Πες του ότι θέλεις να με παραδώσεις στην αστυνομία.
- Πες του... Πες του. - Όχι, σε παρακαλώ...
Κυρία, ο λογαριασμός μου...
Αυτός μάλλον θα την αφήσει έγκυο με αυτό το φιλί. Καλά, τα λέμε.
Όπως έλεγα...
Τέλος πάντων, συνεχίστε...
Τα λεφτά είναι εδώ.
Συγγνώμη. Συγγνώμη, δεν ήθελα να το κάνω αυτό. Λυπάμαι πολύ, δεν...
- Δεν ξέρω τι έγινε... Σαμάρα, Σαμάρα είμαι πολύ... - Mαμά...
Μη φωνάζεις τη μαμά σου. Δεν ξέρω πώς έγινε αυτό.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Συγγνώμη, μητέρα. Συγγνώμη, κόρη.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Χρειάζομαι ψυχίατρο. To Eθνικό Σύστημα Υγείας.
- Βοήθησέ με, Θεέ μου. - Mαμά, με φίλησε. - Όχι μόνο εσένα...
Με φίλησε κι εμένα.
Mαμά!
Έλα.
Έλα, γιε μου.
Είναι ο Μπάκσι, ο παιδικός μου φίλος. Η κόρη του είναι όμορφη σαν το σπίτι του.
- Θέλω να τη γνωρίσεις. - Μα δε θέλω να τη γνωρίσω.
Γιατί;
Κοίτα, θα είναι σαν να παίζετε στο Facebook.
"Μου αρέσει" κάποιος. "Δεν μου αρέσει"! Like-Dislike. Παρόμοιο πράγμα.
- Μα εγώ δεν έχω Facebook. - Όμως...
- Σταμάτα να με σπρώχνεις. - Έλα.
Μαλχότρα.
- Όταν σε είδα από μακριά... - Μπάκσι, εδώ και 30 χρόνια αυτό λες.
- Μπαμπά, μιλάει πολύ δυνατά. - Ναι, πολύ...
Όταν σε είδα από μακριά, νόμισα ήταν κάτι σαν κρεμαστό τοίχου.
Όταν ήρθα κοντά, είδα ότι ήταν ο καλύτερός μου φίλος.
Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω. Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω.
- Απο δω ο γιος μου, ο Πρεμ. - Την ευλογία σας.
Ω, Θεέ μου... Παίρνει την ευλογία μου στο Λονδίνο.
- Τι θα πάρεις, γιε μου; - Γάλα, θείε. - Γάλα; - Ναι.
Είσαι άντρας.
- Οι άντρες δεν πίνουν γάλα. - Γιατί; Η αγελάδα δίνει το γάλα.
- Μπαμπά, είναι πολύ παράξενοι. - Ναι, είναι.
Ο Ράτζα;
Αυτή είναι η κόρη μου η Aλίσκα. Έλα δω, Aλίσκα.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Αλίσκα καλή μου... Ο κ. Μαλχότρα, ο Πρεμ...
- Πάρε την ευλογία του. - Μπαμπά.
Έλα, καλή μου. Εμπρός... έλα.
- Μπαμπά... - Όχι απ' αυτόν, καλή μου. Απ' τον πατέρα.
Άσ' το, καλή μου.
- Μου κλείνει το μάτι αυτή. - Ναι, το πρόσεξα.
Τώρα, μπορείς να τη ρωτήσεις... "Τι κάνεις, καλή μου;"
- Τι κάνεις, καλή μου; - Θα σου πω εγώ.
Όταν βγάζει σέλφι, μπορεί να αλλάξει 50 διαφορετικές φάτσες.
- Έλα λίγο πίσω. - Μπαμπά... Μπαμπά...
- Θείε, θα πάμε να κάτσουμε στην πισίνα. - Όχι...
- Ναι. - Δε μ' αρέσουν οι πισίνες.
- Δε θέλω να κολυμπήσω. - Έλα.
Ήθελε λίγο γάλα.
Είσαι καταπληκτικός ηθοποιός, φίλε. Κάνεις τον μορφωμένο, ζητάς γάλα...
- Ενώ την άλλη μέρα ήσουν πολύ άγριος! - Άγριος;
- Ξέχασες; Το φιλί σου ήταν τόσο δυνατό... - Αυτό ήταν απλά ένα λάθος.
- Μα πώς το ξέρεις εσύ; - Ω, έλα τώρα...
- Φιλάς πολύ δυνατά, όλοι το ξέρουν. - Όλοι;
- Σταμάτα να προσποιείσαι τώρα. - Παρακαλώ, μην το πεις στον πατέρα μου.
Τώρα το πας καλά. Αλλά πρέπει να σε παραδεχτώ.
Μπούκαρες στο σπίτι μου με έναν ψεύτικο πατέρα...
- κι εντυπωσίασες και τον πατέρα μου. - Ψεύτικο πατέρα;
- Παρακαλώ, συμπεριφέρσου σωστά. - Ναι, θα συμπεριφερθώ σωστά.
- Τι κάνεις; - Αξίζεις άλλο ένα.
- Έλα. - Όχι, όχι... Τι κάνεις;
Όχι, σε παρακαλώ...
- Τι στο... - Όπως είπες...
Να σε θυμάμαι στις προσευχές μου.
- Αυτές είναι η Στέισι και η Λιζ... - Όλες ξένες.
- Ναι, μετά απ' τον θάνατο της Ντίπτι... - Μπαμπά! Μπαμπά!
- Τι έγινε; - Γιε μου, τρέμεις. Είσαι καλά;
- Μπαμπά, έχω ζαλάδα. Θα φύγω. - Πιες έναν καφέ.
- Όχι, μου κάνει ταχυκαρδία. - Tότε, πάρε ένα μπισκότο.
- Έχω πρόβλημα στην καρδιά, μπαμπά. - Τότε ξάπλωσε λίγο, γιε μου.
- Τι συμβαίνει; - Μπαμπά, έχω πρόβλημα...
- Ηρέμησε. - Δεν αντέχω άλλο.
- Εντάξει, δώσ' του λίγο γάλα. - Πολύ καλό το γάλα, θείε. Ευχαριστώ.
- Ηρέμησε. Ηρέμησε. - Περίμενε. Περίμενε.
Είναι λίγο παράξενος τύπος αλλά... πώς σου φαίνεται;
Εσύ τον διάλεξες για μένα... άρα θα είναι σωστός.
Βλέπεις;
Εντάξει.
Βλέπεις; Η κόρη μου χορεύει σανσκριτικό χορό.
Πρώτη φορά βλέπω "σουάγκ" στο σανσκριτικό χορό, κουνιάδε.
Καλό το παιδί... Αλλά μήπως το κορίτσι κάνει λάθος;
Δεν υπάρχει λάθος εδώ. Τις δικές μου αξίες έδωσα στην Ινδή κόρη μου.
- Εγώ ξέρω τα πάντα... - Τότε πες μου...
Ποιος βραβεύεται ως "άντρας του ματς" σε γυναικείο αγώνα κρίκετ;
- Μπορούμε να ταξιδέψουμε στον Άρη ημέρα Παρασκευή; - Τι;
- Ήταν αδέρφια ο Αϊνστάιν κι ο Βαλεντίνος; - Είσαι τρελός.
Ξέρεις, το νιώθω μέσα μου...
Το ένστικτό μου μού λέει ότι ο Ράτζα είναι κάπου εδώ γύρω.
Σαμάρα! Σαμάρα!
- Ξέρω. - Συγγνώμη.
Συγγνώμη...
Σαμάρα, ένα λεπτό.
Τα λέμε, κορίτσια.
- Γεια. - Τι;
Σαμάρα, εγώ ποτέ δεν συμπεριφέρθηκα έτσι πριν.
Δεν ξέρω τι μου συνέβη. Ήμουν εγώ χωρίς να είμαι εγώ.
Αυτό το φιλί... η μαμά σου... δεν ήθελα να τα κάνω αυτά.
Συγγνώμη.
Πρεμ, πρέπει να κάνεις δύο πράγματα.
Πρώτον, πρέπει να πας να σε δει ένας γιατρός. Επειγόντως.
Και το δεύτερο;
Το δεύτερο; Πεινάω. Θα τα πούμε ενώ τρώμε.
Τι θα 'θελες να φας;
Γεια. Μπορώ να έχω μία πίτσα με λουκάνικο, παρακαλώ;
- Συγγνώμη, είσαι ελεύθερη; - Ναι.
Ελεύθερη αυτή, ελεύθερος εσύ, μπορείτε να σμίξετε.
- Πω πω, Toγιότα. - Συγγνώμη;
- Είμαι ο Ράτζα από την Βερσόβα. - Aλίσα, από το Ράντφορντ.
- Ορίστε το φαγητό σου. - Ευχαριστώ.
Φαίνεσαι καλύτερος χωρίς τα γυαλιά.
Ράντφορντ, φαίνεσαι καταπληκτική.
Τι πίτσα θα ήθελες;
Συγγνώμη, δεν ξέρω γιατί... Δεν το ήθελα.
Μπορεί να το κάνει και με τα δύο μάτια.
Συγγνώμη... Δεν ξέρω γιατί σου κλείνω το μάτι.
Είναι μάγος.
- Δεν άλλαξες καθόλου! - Όχι...
- Χρειάζεσαι βοήθεια. - Σαμάρα, λυπάμαι πολύ.
Το μάτι δε σταματάει... Συνεχίζει να πεταρίζει.
Σαμάρα, συγγνώμη.
Κυρία.
Τι μου συμβαίνει;
Σαμάρα! Σαμάρα! Σαμάρα!
- Η προαγωγή μου. Ο Ράτζα απ' την Ινδία. - Κύριε, παρακαλώ αφήστε με.
- Ποιος είστε, κύριε; - Ο Ντίλον.
- Είμαι ο επιθεωρητής Ντίλον. - Πούναμ Ντίλον;
- Ο Κούλντιπ Ντίλον. - Συγγνώμη.
Αστυνόμε, άφησέ με σε παρακαλώ αλλιώς θα μπλέξω άσχημα.
- "Αλλιώς"; Απειλείς την αστυνομία; - Όχι, κύριε.
- Αλλιώς τι θα κάνεις; - Σέβομαι την αστυνομία.
Σέβομαι τον νόμο.
Ω, Θεέ μου. Από πότε άρχισες να καπνίζεις;
Θέλεις ένα;
- Μείνε μακριά μου. Και μη μ' ακολουθήσεις. - Τρελή είναι αυτή;
Ηρέμησε, αδερφέ. Είναι μόνο ένα απλό, αθώο κορίτσι.
Μα είναι και καυτή και σέξι.
Πρώτα της το παίζεις καλός και μετά την παρενοχλείς;
Άσε την κοπέλα ήσυχη.
- Συγγνώμη, αστυνομικέ. - Δεν μπορείς να χτυπάς αστυνομικό.
- Είναι έγκλημα. - Δε σας χτυπάω εγώ. Δεν το κάνω εγώ.
Κύριε... Κύριε... Παρακαλώ, συγχωρήστε με, κύριε.
Χρειάζομαι γιατρό, κύριε. Πάρτε με σε έναν γιατρό, κύριε.
Περίμενε.
Έλα.
Κύριε. Τι μου συμβαίνει;
- Πώς τολμάς και σπρώχνεις αστυνομικό; - Συγγνώμη.
Πού πήγε;
Δε θα σε λυπηθώ.
Ράτζα... Θα την πάρω την προαγωγή.
Κακό αυτό.
Ράτζα!
Θα πεθάνεις.
Έλα, αστυνομικέ... έλα.
Πήδα, αστυνομικέ.
Φίλον! Τι κάνεις;
Ντίλον με λένε!
Κουνήσου.
Δώσε, δώσε, δώσε, δώσε την μπάλα. Δώσε την μπάλα. Δώσε την.
Πέτα τη, πέτα τη! Έλα, έλα.
Τι στο...
Κατέβα. Κατέβα και θα σου δείξω εγώ.
- Να κατεβώ; Να κατεβώ; - Πρόσεχε.
Εντάξει, κατεβαίνω.
Μη χτυπάς την αστυνομία.
Ελάτε, αστυνομικοί.
Γύρνα πίσω αμέσως.
Δε θα σε λυπηθώ.
Τι έγινε; Τι έπαθε η Σαμάρα;
Βασικά, λιποθύμησε. Κι έτσι την έφερα εδώ.
- Τι έκανες και λιποθύμησε; - Όχι...
Άτακτο αγόρι...
Θεία...
Γαμπρέ μου!
Πεθερέ.
- Γιατί πήδηξες απ' την πύλη; - Πάντα μ' αρέσει να πηδάω.
Αυτό μου θυμίζει...
"Όταν κοίταξα από μακριά, είδα την Άλια Μπατ."
Καλό.
"Όταν κοίταξα από μακριά, είδα την Άλια Μπατ."
- "Όταν είδα από κοντά ήταν... - Ο Μαχές Μπατ."
- Κατάλαβα. Ήρθες να δεις την κόρη μου. - Ναι.
- Το κίτρινο είναι το αγαπημένο σου χρώμα; - Ναι.
- Πολύ καταπληκτικό! - Καταπληκτικό!
- Ακολούθησέ με. - Προτιμώ να μπω εδώ παρά στη φυλακή.
- Ακολούθησέ με. - Περίμενέ με, γέρο.
Μα ποιος είναι αυτός ο καραφλός;
- Ευχαριστώ, Πρεμ. - Που σε έκανε να λιποθυμήσεις;
Όχι, μαμά. Ήταν ένας τύπος που προσπάθησε να μου την πέσει.
- Και ο Πρεμ τον έδειρε. - Ναι; Το έκανα;
Μην είσαι μετριόφρων. Το είδα.
Αυτό πρέπει να το γιορτάσουμε! Ρούμι, ουίσκι ή βότκα;
Εγώ δεν πίνω αλκοόλ. Μόνο γάλα.
Ορίστε... Ορίστε το γάλα.
Ορίστε, κύριε. Το αγαπημένο σας αγελαδινό γάλα.
E εσύ, Βούβαλε, αν θες να δίνεις γάλα πήγαινε στην Αποικία Γάλακτος Άρεϊ.
Εγώ μυρίζω τα καλά πράγματα. Άντε χάσου.
Κουνιάδε! Κουνιάδε!
- Είναι άλλος. Δεν είναι ο Πρεμ αυτός. - Ο Πρεμ είναι.
Ο Πρεμ που πίνει γάλα. Πίνει και αλκοόλ. Δεν πίνει αλκοόλ μπροστά στον πατέρα του.
Είναι πολιτισμένος μπροστά στον πατέρα του. Έχει αξίες. Πλάκα έχει.
- Πες "υγεία". - Ε;
- Πες "υγεία". - Υγεία.
Αυτό είναι πολύ καλό!
Γιατί νιώθω σαν να μεθάω όταν πίνω το γάλα;
Δεν είναι το γάλα, είναι η Σαμάρα που σε μεθάει.
Θεία...
Θείε, πολύ σέξι η κόρη σου.
Θες να το πάμε 9 με 12;
Σαμάρα!
- Είσαι καταπληκτική. - Καταπληκτική;
Γαμπρέ μου. Γαμπρέ μου, τι κάνεις;
- Γιατί; Γυναίκα σου είναι; - Όχι.
Περίμενε... Περίμενε...
Έξω!
Αυτή είναι η Ναταλία, η υπηρέτριά μας. Η κόρη μου είναι πάνω, στην κρεβατοκάμαρα.
- Η κόρη σου είναι πάνω, στην κρεβατοκάμαρα; - Ναι. - Για μένα; Πω!
Στο είπα...
Τι; Ότι η κόρη μου θα ερωτευτεί έναν άντρα ντυμένο στα κίτρινα;
- Πω, Aλίσκα! - Ήρωά μου!
- Πεθερέ, αυτή είναι η κόρη σου; - Αυτή είναι.
Tότε πρέπει να της κάνω μία ερώτηση.
- Ποια είναι η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν; - Η Καμπούλ.
- Τι; - Η Καμπούλ!
- Ποια; - Kαμπούλ!
Xαμπίμπι, κύριε Σεΐχη...
...η κόρη σου είπε "δέχομαι" τρεις φορές. Συγχαρητήρια!
Συγχαρητήρια!
Nu Bukhara.
Eίμαι όλος δικός σου.
Κουνιάδε, "λάθος νούμερο".
Γιατί παίρνεις συνέχεια λάθος νούμερα;
- Ωραία, έτσι; - Μου άρεσε αυτό.
Κοίτα, αδερφέ.
Σαμάρα, θες να δεις το θεατρικό Χάρι Πότερ;
Πρεμ, χορεύατε και τραγουδούσατε μαζί όλες αυτές τις μέρες.
Και πρόσεξα ότι κρατιόσασταν χέρι -χέρι οι δυο σας. Διασκεδάζετε, ε;
Όχι...
Κύριε Ρόκι. Τραγουδούσαμε και χορεύαμε...
γιατί κάναμε εξάσκηση για το μουσικό γεγονός.
Κατάλαβα.
Και κρατιόμασταν χέρι - χέρι γιατί...
Χάθηκα στο κολέγιο και με καθοδηγούσε.
Σταμάτα τα ψέματα, Πρεμ.
- Ναι, Ρόκι. Είμαστε μαζί και διασκεδάζαμε. - Δεν διασκεδάζαμε.
Και φιληθήκαμε κιόλας. Θέλεις να δεις πώς;
Παλιο...
Δεν φοβάται κανέναν Τομ Ντικ ή Ρόκι, εντάξει;
- Τι λες; - Ω, έλα τώρα, Πρεμ.
- Είδα πώς χτύπησες αυτούς στο μπάσκετ. - Ποιους;
Ρόκι, σταμάτα. Γιατί αν θυμώσει...
Tι; Τι θα κάνεις; Τι μπορείς να κάνεις;
- Τι θα κάνεις; - Τι θα κάνω; Τίποτα δεν θα κάνω.
- Δε θα κάνω τίποτα τώρα. - Δεν θα το κάνει τώρα.
Θα το κάνει μετά. Aφού τελειώσει το μάθημα.
- Ακριβώς στις 5 το απόγευμα. Σίμκαρτ! - Nαι.
Πες το σε όλους στο κολέγιο. Σήμερα το απόγευμα στις 5...
- Ο Πρεμ θα παλέψει με τον Ρόκι. - Ε; Εντάξει. Ωραία.
- Σίμκαρτ, περίμενε. - Εντάξει, μου το είπε εκείνη.
Έχω ραντεβού στον οδοντογιατρό στις 5 το απόγευμα.
- Έχω πονόδοντο. - Μην ανησυχείς.
- Μετά τις 5 δεν θα έχεις καθόλου δόντια. - Θα σου σπάσει τα μούτρα στις 5.
- Α, έτσι; - Θα σε διαλύσει. - Αλήθεια;
Ξέρεις Σαμάρα, έχεις τόσο μεγάλες προσδοκίες απ' αυτόν...
- Θεέ μου, βόηθα! - Κοίτα πίσω σου.
Ρόκι-Πρεμ! Ρόκι-Πρεμ! Ρόκι-Πρεμ! Δυνατός αγώνας.
Πρέπεις να έρθεις κι εσύ. Θα έχει πλάκα. Κλωτσιές, γροθιές. Ελάτε!
Ελάτε κι εσείς!
Σήμερα στις 5. Βασιλική μάχη! Ο Αγώνας του Καλοκαιριού!
Ελάτε!
Στις 5. Ρόκι εναντίον Πρεμ!
- Έχεις κάποιο πρόβλημα, γιε μου; - Έχω πολλά προβλήματα, πάτερ.
Πάτερ, αγαπάω μία κοπέλα, αλλά...
Μίλα σε Αυτόν!
Θεέ μου. Έχω ένα μικρό προβληματάκι.
Εσύ έχεις κάνει τόσα πολλά θαύματα.
Θεέ μου, σε παρακαλώ, βοήθησέ με να μην φάω ξύλο στις 5 η ώρα.
Δε θα το αντέξω, είμαι πολύ αδύναμος.
Θεέ, αν όχι για μένα, κάν' το τουλάχιστον για τη μαμά και τον μπαμπά μου.
Είμαι ο μοναχογιός τους. Σε παρακαλώ, Θεέ μου!
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Ναι...
Ήρθε.
Μη με κοιτάς έτσι, χαζή. Θα με ερωτευτείς.
Κι εσύ το ίδιο.
- Πίτσα με λουκάνικο; Εσύ παράγγειλες; - Ναι, έλα.
Να περάσω... Να περάσω, γλύκα.
Φαίνεσαι πολύ πεινασμένος, κύριε.
Κερνάς σε όλους πίτσα γιατί φοβάσαι, ε;
- Γιατί με χτυπάς; - Είναι 5 η ώρα.
Μα τις έφερα μέσα στα 30 λεπτά.
Έι, εσύ...
Ευλόγησε το παιδί.
Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, φίλε.
Αυτό δεν είναι σωστό.
Εκτιμώ μόνο δύο πράγματα στη ζωή. Τη μητέρα και το φαγητό.
Γιατί η μητέρα μας φέρνει στη ζωή και το φαγητό μάς κρατάει ζωντανούς.
Και μικρέ, δεν χρειάζομαι κάποιον λόγο για να σε δείρω...
αλλά το θέλω πάρα πολύ.
Γρήγορα, δεν έχω χρόνο. Έλα, έλα.
- Ω, παιδί μου, είσαι εντάξει; - Αυτό πονάει. Αυτό πονάει.
Έλα.
Κύριε, εγώ πάντα κάνω ό,τι λέω.
Και ό,τι δε λέω, το στέλνω με το WhatsApp! Σήκω.
Έλα.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ.
Καλή δουλειά.
Μην υποτιμάς τη δύναμη ενός ντελιβερά πίτσας.
- Ντελιβερά πίτσας; - Ναι!
Ω, Θεέ!
- Συγγνώμη! - Όχι, εγώ ζητώ συγγνώμη.
- Μη με χτυπήσεις! Μη με χτυπήσεις! - Συγγνώμη!
- Γιατί να σε χτυπήσω; Δε θα σε χτυπήσω. - Μη με χτυπήσεις!
- Δε θα σε χτυπήσω! - Μη με χτυπήσεις! Συγγνώμη!
Μία ο Ράτζα, μία ο Πρεμ.
Γιατρέ, μου συμβαίνουν κάποια παράξενα πράγματα.
Νιώθω σαν κάποιος ξαφνικά να ελέγχει το σώμα μου.
Τις προάλλες φίλησα ξαφνικά μία κοπέλα.
- Μετά, χτύπησα έναν αστυνομικό. - Καλά του έκανες.
- Λοιπόν, τι πρόβλημα έχω; - Τι πρόβλημα λες;
Πρόβλημα θα ήταν αν είχες χτυπήσει την κοπέλα κι είχες φιλήσει τον αστυνομικό.
Αηδιαστικό.
Ηρέμησε, αγόρι μου, ησύχασε. Ηρέμησε.
- Νιώθεις ένταση; - Ναι.
- Είσαι αγχωμένος; - Ναι.
Θα σου εξηγήσω. Έλα μαζί μου. Έλα αγόρι μου, έλα.
Άκουσέ με προσεκτικά τώρα.
Διχασμένη προσωπικότητα, πολλαπλές διαταραχές...
Δεν έχεις καμία αιτία και κανένα σύμπτωμα. Τίποτα.
Αυτό σημαίνει ότι είσαι απολύτως καλά. Σε τέλεια φόρμα.
- Μα γιατρέ... - Άσε τα "μα" και τα "αν"....
Θα κάνω μία τελική διάγνωση.
Βάλ' τη μέσα. Σου ζήτησα να βγάλεις έξω τη γλώσσα σου;
Βάλε μέσα τη γλώσσα σου.
Απαλό σαν λουκούμι,ε;
- Έκανες πίσω. Έκανες πίσω, έτσι; - Ναι.
Αφού έκανες πίσω, αυτό σημαίνει ότι είσαι εντάξει.
Αν ήσουν άρρωστος θα μου έσπαγες το σαγόνι...
Έτσι.
Βλέπεις; Έκανες πίσω πάλι. Αυτό σημαίνει ότι είσαι εντελώς καλά.
- Δεν καταλαβαίνω. - Εντάξει, τελειώσαμε. Ευχαριστώ.
Πήγα να παραδώσω πίτσα. Δεν τον ήξερα τον τύπο, δεν τον είχα ξαναδεί.
Και ο παλιοηλίθιος άρχισε να μου ρίχνει γροθιές.
- Πονάει αυτό; - Ναι, άσ' το.
- Απλά θέλω να δω αν πονάει. - Μην το πιάνεις!
Απλά θέλω να δω πόσο πονάει.
- Συγγνώμη, δεν το ήθελα αυτό. - Λες ψέματα. Με χτύπησες!
Μην πλησιάσεις άλλο. Θα πηδήξω!
- Γιατρέ, βοήθησέ με σε παρακαλώ! - Σε παρακαλώ. - Χρειάζομαι βοήθεια!
Φύγε! Δεν έχεις καμία διαταραχή. Εκτός ελέγχου είσαι.
- Να πάρει, με χτύπησε. - Γιατρέ, δεν είμαι καθόλου καλά.
- Χρειάζομαι βοήθεια. Τρελαίνομαι! - Θα πηδήξω. Ένα, δύο...
Τη γλίτωσα!
Μαλχότρα... Είμαι ο Τσαρλς.
Θα βγω σύντομα απ' τη φυλακή.
Και τότε δε θα λυπηθώ ούτε εσένα ούτε την οικογένειά σου.
Ξέρω ότι θα πεις: "Αυτό είναι μεταξύ μας. Άσε ήσυχη την οικογένειά μου".
Και τα συνηθισμένα μπλα-μπλα...
Κοίτα Ράτζα, ατύχημα!
Περίμενε... Περίμενε... Κατέβα! Πάω να δω!
Ράτζα, αυτό είναι ακριβώς σαν τη σκηνή από το "Οι τρεις ηλίθιοι". Φοβάμαι.
Νάντου, όταν σε προσέχει ο θεός Γκανέσα, δεν παθαίνεις κανένα κακό.
- Δόξα στον θεό... - Γκανέσα.
Είναι εντάξει, πάρε ανάσες.
Πρεμ!
- Γιατρέ, συγγνώμη. - Ναι.
- Πού είναι η Εντατική, παρακαλώ; - Πηγαίνετε στον δεύτερο όροφο.
Πρεμ!
Αναπνέει ακόμα...
Πώς είναι; Πώς έγινε αυτό;
Μην ανησυχείς, είναι καλά.
- Τόσο ξαφνικά... - Μην κλαις.
Είναι καλά, σου λέω. Σε παρακαλώ...
Γιε μου.
Θα γίνει καλά.
Θα γίνει εντελώς καλά.
- Μα πού είναι; - Εκεί είναι, στον θάλαμο 202.
Τι έγινε, Ράτζα; Γιατί κλαις;
Έτσι ακριβώς θα με αγκάλιαζε η μητέρα μου, αν ζούσε.
Η οικογένεια είναι τόσο θαυμάσιο πράγμα.
Ακόμη κι ο πλουσιότερος άνθρωπος είναι πάμπτωχος, αν δεν έχει οικογένεια.
Έχεις δίκιο, Ράτζα. Αλλά μην ανησυχείς. Εγώ είμαι η οικογένειά σου.
- Θα με κάνεις να ξεράσω. - Σκληρή ζωή.
Έλα. Έλα, έχουμε να παραδώσουμε πολλές πίτσες.
- Ποιος είναι; - Περίμενε να δω.
Πες ότι είσαι στο νοσοκομείο. Μπορεί να είναι επείγον.
Νάντου...
Όχι... Όχι...
Άλεξ... Άλεξ!
- Άλεξ! Έλα! - Άσε με, βλάκα!
Άλεξ, άφησέ τους!
Ηρέμησε! Ηρέμησε!
- Άλεξ, ηρέμησε. - Εντάξει, γιατρέ.
Δεν είμαι ο γιατρός, είμαι ο θείος σου. Ο θείος σου.
Συγγνώμη... Συγγνώμη, αγαπητέ.
Συνέχεια κάνει αυτά τα εξωφρενικά πράγματα.
Από την ημέρα που τον χτύπησε κάποιος στο κεφάλι με μία καρύδα...
- ... έχασε τη μνήμη του. - Πω!...
Τι λες "πω"; Πού είναι το αστείο; Το θεωρείς αστείο που δε θυμάται;
Εννοεί ότι ήταν πολύ κακότυχος.
Νάντου...
Συγγνώμη.
- Το τσιπάκι της μνήμης του χάλασε. - Δηλαδή όπως στο "Gone!";
Θείε...
- Δηλαδή, μπορώ να σε λέω θείο; - Ναι...
Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα.
Αυτός τα έχει ξεχάσει όλα. Ξέχασέ το κι εσύ.
- Όχι! - Γιατί;
- Ποτέ δε θα το ξεχάσουμε αυτό. - Μα...
Τι λέει ο γιατρός; Τι πιθανότητες έχει;
- Η μνήμη του μπορεί να επανέλθει σε 10 λεπτά. - Σε 10 λεπτά;
Ή σε 10 μέρες...
Σε 10 μήνες ή σε 10 χρόνια.
Στην αρχή τρόμαξα αλλά μετά ησύχασα.
Θείε.
Εγώ μίλησα... Εγώ...
Υπάρχει αυτό που λένε "συγχώρα και ξέχνα".
- Πρόσεχέ τον. - Τάιζε τον καλά.
Δώσε του λίγη πίτσα. Πάρε αυτήν την κάρτα. Παράγγειλε πίτσα.
Μόλις επανέλθει η μνήμη του Άλεξ, θα σκοτώσω αυτόν με την καρύδα.
- Άσ' τον αυτόν με την καρύδα. - Άσ' τον.
Θα τον σκοτώσουμε τον αλήτη!
- Θα πεθάνει βασανιστικά. - Άσ' τον τον τύπο με την καρύδα.
Θέλω να γυρίσω στην Μουμπάι. Έχουμε μεγάλο πρόβλημα.
Είπε ότι μπορεί να περάσουν 10 χρόνια για να επανέλθει η μνήμη του.
Είπε όμως ότι μπορεί να γίνει και σε 10 λεπτά.
Έι!
Τι κάνεις; Θες να τον σκοτώσεις;
Αυτή είναι η Ιταλική Συλλογή.
Αυτή είναι η Αραβική Συλλογή.
Αυτή είναι η τελευταία μας Χρυσή Συλλογή γνωστή και ως Συλλογή Μπαχούμπαλι.
Πολύ χρυσάφι!
"Χρυσός, χρυσός όπου και να κοιτάξω."
- Αυτό το μαγαζί είναι του Μπάπι Λαχίρι; - Mαμά;
Απλά αστειεύομαι. Αστειεύομαι...
- Πρεμ, πώς σου φαίνεται αυτό; - Θαυμάσιο.
- Ωραίο, έτσι; - Σου ταιριάζει.
Τότε τι κάθεσαι; Πήγαινε να κανονίσεις τον λογαριασμό.
Mαμά, άσ' το.
Είναι λίγο φαρδύ για μένα. Εντάξει.
Αφού το στενό μπορεί να φαρδύνει, σίγουρα αυτό θα στενεύει.
Mαμά...
- Πόσο κάνει; - 18.000 λίρες.
- Συμπεριλαμβανομένων των δαπανών. - Μόνο;
Πλήρωσέ τους, γιε μου.
- Όμορφο. - Πες "ευχαριστώ".
Τι κάνει ο Ράτζα εδώ;
- Είσαι ο γιος του κ. Ρατζίβ Μαλχότρα; - Ναι.
- Πρεμ. Πρεμ Μαλχότρα. - Χάρηκα, κύριε.
Κύριε.
Πού είναι η πόρτα;
- Βασικά, η χρεωστική μου κάρτα είναι... - Μετά η πληρωμή.
- κ. Γκόλντι, τροποποίησε το δαχτυλίδι. - Μάλιστα.
- Θα το τροποποιήσει. - Ράτζα. Τι κάνεις εδώ;
- Σε είδα απ' τη βιτρίνα. - Συγγνώμη, δε σε ξέρω.
Δε με ξέρεις; Είμαι ο Νάντου σου. Είσαι ο Ράτζα μου.
- Ποιος Νάντου; Ποιος Ράτζα; Δεν ξέρω. - Ένα λεπτό.
Σταθείτε λίγο...
Νομίζω ότι αυτό το παιδί είναι τρελό. Βγες έξω. Έξω.
- Με πετάει έξω. - Τι;
Μου ζητάει να φύγω. Το ακούς.
Κατάλαβα. Βρήκες ένα κορίτσι και μία γριά και ξέχασες τον παλιό σου φίλο.
- Πώς τολμάς να λες την κόρη μου γριά; - Μαμά!
- Δεν είπα αυτήν γριά. Εσένα είπα γριά. - Ω, Θεέ μου!
Ηλίθιε, γάιδαρε...
- Βλάκα! - Παρακαλώ, συνοδέψτε τον έξω.
Άκου... Άκουσέ με, κύριε.
- Να 'στε ευγενικοί. - Κύριε... Δε μου αρέσει αυτό.
- Δείξε δαχτυλίδι και για αυτήν. - Κοίτα...
Βρες της ένα δαχτυλίδι.
- Αυτό θέλω. - Κοίτα κι εσύ.
- Αυτό πάρε. Πάρ' το. - Όχι, θέλω ένα μεγαλύτερο.
Τι κοιτάς έτσι;
Αν τολμάς, πες ότι δεν γνωρίζεις τον αδερφό σου τον Σαραφάτ.
Και ότι δε δουλεύεις πιτσαδόρος στο μαγαζί μου.
- Μα όχι, κύριε. - Ναι, όχι.
- Φρικιαστικέ, φανατικέ, Φαρενάιτ, φριχτέ! - Τι;
Ναι. Όσες λέξεις από "φ" και να πω, δεν είναι αρκετές.
- Ποιος είναι αυτός; Πετάξτε τον έξω! - Είμαι ο Σαραφάτ. - Δε σε ξέρω.
- Κύριε... - Ο αδερφός σου ο Σαραφάτ.
- Δε σε ξέρω. - Αυτό δεν είναι σωστό.
Συγκινήθηκε. Γιατί κλαις;
- Ξέχασες τη φιλία μας γι' αυτήν; - Ράτζα... - Και ρωτάς γιατί κλαίω;
- Παιδιά, σας παρακαλώ. - Μην το κάνεις αυτό, Ράτζα.
- Πάρτε λίγα λεφτά, παρακαλώ. - Άντε, πηγαίνετε.
Πατέρας και γιος απατεώνες, φύγετε. Έξω! Έξω απ' το μαγαζί μου. Έξω!
- Φοβερός δηλητηριώδης μύκητας! - Τι;
- Ποτέ πριν δεν έχω ντραπεί τόσο. - Έχεις απόλυτο δίκιο, αδερφέ Σαραφάτ.
Εγώ έπλενα το βρόμικο του εσώρουχο, όταν ήμασταν παιδιά.
- Και σήμερα χάλασε τη φιλία μας. - Τι; - Χάλασε τη φιλία μας.
- Χάλασε τη φιλία μας. - "Χάλασε τη φιλία μας". Μίλα καθαρά.
Νιώθω ένα βάρος στην καρδιά μου. Άσε με να φύγω να πάω να ξεκουραστώ.
- Είμαι εξαντλημένος, αλήθεια. - Ράτζα, είναι του Αγίου Βαλεντίνου.
Να πάρει... Συνέχεια αλλάζει τα κορίτσια σαν τα πουκάμισα.
Τότε πρέπει να σου πάρω ένα δώρο. Αλλά λεφτά...
- Έλα. - Τι έγινε;
Θέλεις δώρο, έτσι; Έλα.
- Αδερφέ Σαραφάτ. - Τελικά δηλαδή με αναγνωρίζεις.
Φυσικά. Μπορώ να ξεχάσω τον εαυτό μου αλλά όχι εσένα.
- Ο νονός. - Γεια.
Aλίσκα, χάρη σε αυτόν είμαι ακόμη στο Λονδίνο.
Άντε χάσου άτιμε, απατεώνα, με ντρόπιασες και τώρα κάνεις πλάκα.
- Τι; - Απολύεσαι!
- Μα, αδερφέ Σαραφάτ. - Σιωπή! - Τι έκανα; - Σκάσε!
- Πες μου τουλάχιστον... - Απολύεσαι!
Πάμε... Έλα.
- Έλα. - Ωραία.
Η μητέρα έλεγε...
"Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από μπρούτζο..."
"...κι εγώ είμαι ένα κουκλάκι φτιαγμένο από χρυσό."
- "Είμαι ένα κουκλάκι φτιαγμένο από χρυσό." - Τι;
- Φαίνεται εντάξει αλλά μέσα της δεν είναι εντάξει. - Είναι φτιασιδωμένη;
Ναι.
- Η Αλίσκα έκανε μπότοξ πριν 7 μέρες. - Ναι;
Αυτό είναι απλά μέικ-απ. Έχει πούδρα στο πρόσωπό της.
Tόσο πολλή πούδρα, που μπορούμε να παίξουμε "καρόμ" με αυτήν.
Είναι πολύ άρρωστη. Παίρνει φάρμακα, δύσκολη η κατάσταση.
Ο γιατρός είπε ότι πρέπει να εγχειριστεί αμέσως.
Αλλά εγώ είμαι άνεργος και δεν έχω λεφτά... Ναι, το τηλέφωνό μου.
- Κοίτα... Με καλεί ο Γουατζίντ Χαν. - Τι;
Ο δρ. Γουατζίντ Χαν είναι ένας διάσημος χειρουργός. Τι να του πω;
Μίλα του, αλλιώς αυτή θα κάνει παλι μπότοξ. Μίλα του εσύ.
- Πάρε... - Τι;
- Πιστωτική κάρτα, χρεωστική, έξτρα κάρτα. - Και τα λεφτά.
- Δώσ' τα... - Κράτα τα. Kράτα τα, γιε μου.
Θεράπευσέ την και γύρνα στη δουλειά σου. Έχεις ακόμα τη δουλειά σου.
Ένα λεπτό. Δηλαδή ήταν ψεύτικη η ιστορία που είπες τις προάλλες...
για τη μητέρα σου και με φίλησες;
- Αυτό μου θυμίζει... - Τι;
Τι στο...
Είναι η κοπέλα απ' το μαγαζί. Σε ίδια θέση.
Σταμάτα, αγαπητέ.
Διεστραμμένε. Δεν έχεις ξαναδεί να φιλιούνται; Διεστραμμένε.
Εγώ τη δουλειά μου κάνω, παρατηρώ τους ανθρώπους. Τι διεστραμμένος λες;
Κατεργάρη...
- Κύριε. - Ναι, Γκόλντι.
Κοιτάξτε εκεί.
"Έρωτας με την πρώτη ματιά..."
Κύριε, "είναι η πρώτη μου φορά..."
Αυτό το παιδί την αγαπάει πολύ, αλήθεια.
- Τροποποίησες το δαχτυλίδι; - Μάλιστα, έτοιμο.
- Τι περιμένετε, κύριε; - Ελάτε, κύριε.
- Με συγχωρείτε. - Τροποποίησα το δαχτυλίδι σας.
- Όχι! - Όχι.
Όχι! Μ' αρέσει πολύ. Το λατρεύω, Ράτζα!
Είσαι πανέξυπνος. Σαν τον Ακσάι Κουμάρ στην ταινία "Ρούστομ".
- Αυτό είναι έκπληξη για μένα. - Και για μένα είναι έκπληξη.
- Κύριε, και για μας είναι έκπληξη. - Γιατί μου το δίνεις εμένα το δαχτυλίδι;
Αυτό είναι το δαχτυλίδι σου αλλά είσαι σίγουρος ότι θες να το δώσεις σε αυτήν;
Θες να το δώσω στην αδερφή σου τη γεροντοκόρη;
- Πες μου την τιμή. - 18.000 λίρες. - Συμπεριλαμβανομένων των δαπανών.
Παραφουσκωμένο μπαλόνι, θα σε ξεφουσκώσω!
- Το δαχτυλίδι θέλω, όχι όλο το μαγαζί! - Η τιμή είναι για το δαχτυλίδι.
Ξέρεις τι; Πάρε το δαχτυλίδι. Θα πληρωθούμε αργότερα.
- Εννοείς ότι μπορώ να το πάρω; - Ναι.
- Αλήθεια φαίνομαι τόσο τίμιος, Αλίσκα; - Ναι...
- Πήρες το δαχτυλίδι σου, έτσι; - Ναι...
Ας παίξουμε "Πούν' το πούν' το το δαχτυλίδι";
- Εξαφανίστηκε. - Κύριε.
Τι; Ο Πρεμ μου, έδωσε ένα δαχτυλίδι στην κόρη σου;
Περίμενε...
- Ανκίτα! - Έρχομαι. Τι έγινε;
Άκου αυτό.
Ναι. Ο Πρεμ ήρθε σπίτι πριν μία βδομάδα, να δει την Αλίσκα.
Και χόρεψε και μαζί της.
Ένας ντροπαλός τύπος σαν τον Πρεμ; Αυτό είναι είδηση, Μπάκσι.
- Θα σε πάρω αργότερα. - Εντάξει, γεια.
- Ο Πρεμ, ο ντροπαλός. - Κουνιάδε!
Ένας που πίνει γάλα και αλκοόλ. Φλερτάρει ως και με την υπηρέτριά μας.
- Και δίνει δαχτυλίδια στην κόρη σου. - Τι θέλεις να πεις;
- Θα πάει την κόρη σου μία βόλτα. - Βόλτα;
- Θα την πάει μία βόλτα και θα την παρατήσει. - Θα την παρατήσει;
- "Λάθος νούμερο", κουνιάδε. - Κόρη μου!
Μπαλράτζ Μπάκσι!
Μπαμπά, γιατί ήρθες σ' αυτό το κολέγιο;
Θα εγγραφείς στο κολέγιο όπως ο Σάρουκ Χαν στην ταινία "Είμαι Πάντα Εδώ";
Πολύ αστείο. Σε πάω να δεις αυτόν που σου έδωσε το δαχτυλίδι.
Μπαμπά, δε θα τον βρεις εδώ.
- Κοίτα τον. - Παίζει το "Αγάπη μου"! - Ναι...
"Αγάπη μου... Αγάπη μου... Λατρεμένη μου, είσαι η αγάπη μου."
- Πήγαινε σ' αυτόν. - Εντάξει.
Η κόρη μου.
Γεια.
Ω, Θεέ μου. Για δες, είσαι πολύ καλός.
Πρώτα ο ψεύτικος πατέρας και τώρα ψεύτικος φοιτητής! Ωραία αλλαγή, ε;
Έχεις χάσει το μυαλό σου; Και σταμάτα να 'σαι τόσο διαχυτική!
- Άσε με ήσυχο... Ξου! - Ξου;
- Ξου;
- Ξου! Ξου! - Ξου!
Εντάξει, σταμάτα το θέατρο τώρα.
Ήρθα με τον μπαμπά. Θα σε πάρω μαζί μας.
Για να κανονίσουμε την ημερομηνία του γάμου μας.
Γάμος; Εγώ ούτε καν σε ξέρω, κοπελιά.
- Γιατί να σε παντρευτώ; - Ω! Ώστε δε με ξέρεις.
Όχι.
- Τότε γιατί μου έδωσες το δαχτυλίδι; - Ποιος σου έδωσε αυτό το δαχτυλίδι;
- Μα αυτό το δαχτυλίδι... - Εσύ μου το έδωσες. - Εγώ;
Τι συμβαίνει με σένα; Τα 'χεις χάσει;
Ξέχασες το δαχτυλίδι; Ξέχασες και το φιλί;
Τι;
Το φιλί μας κράτησε για ένα λεπτό, περίπου.
- Πότε φίλησες την κόρη μου; - Άσε το πότε, κουνιάδε.
Τη φιλούσε για ένα λεπτό.
Ποιος σου είπε ότι μπορείς να τη φιλάς για ένα λεπτό;
Μπαμπά, τελικά έκανε πίσω. Δε θέλει να δεσμευτεί. Πάρε το δαχτυλίδι σου.
- Πάμε, μπαμπά. - Θείε...
- Την φιλούσες για ένα λεπτό. - Περίμενε.
- Πώς ξεχνάς έτσι; Ήπιες το καλό μου ουίσκι. - Ποτέ.
Και χόρεψες κιόλας. Ποιο τραγούδι ήταν;
"Μένεις σε κτήριο ψηλό. Και το ασανσέρ δε λειτουργεί."
- Θείε, εγώ... - Το έκανες αυτό; Ναι ή όχι;
- Δεν το έκανα... - Δεν το έκανες, ε;
- Είσαι ψεύτης. Είσαι απατεώνας. - Θείε, μην το κάνεις αυτό.
- Το ασανσέρ σου δε λειτουργεί. - Ποιο ασανσέρ;
Εγώ... Εγώ δεν...
Αγόρασες αυτό το δαχτυλίδι για μένα, έτσι δεν είναι;
- Αλλά το έδωσες σ' αυτήν. - Σαμάρα...
- Τη φίλησες! - Όχι, λένε ψέματα.
Κατάλαβα... Τότε αυτό είναι για την αληθινή σου αγάπη.
Δεν έκανα τίποτα απ' όσα λένε. Ορκίζομαι...
Είναι μία σοβαρή περίπτωση διπολικής διαταραχής.
Σε τέτοιες περιπτώσεις ο ασθενής έχει τάσεις αυτοκτονίας...
Γιατρέ.
- Η διάλεξη τελείωσε. - Και ο ασθενής; - Ας πεθάνει!
Γιατρέ, πήγα στην κλινική σας αλλά μου είπαν ότι θα σας βρω εδώ.
Γιατρέ σας παρακαλώ, ακούστε με...
Γεια σου, Aλίσκα. Σε παίρνω τηλέφωνο συνέχεια.
Τελειώσαμε οι δυο μας. Μην μου ξανατηλεφωνήσεις, Ράτζα. Τελείωσε.
Aλίσκα... Εμπρός... Εμπρός...
Τι προδότρια...
Φίλε, δώσε μου το τηλέφωνό σου.
Αδερφέ, έχω κακή διάθεση τώρα.
Αυτή η κοπέλα με έχει τρελάνει. Θα σε χτυπήσω. Άντε φύγε.
Την τελευταία φορά έκανες σαν τρελός. Δε θέλω να σ' ακούσω τώρα.
Γιατρέ...
Το επάγγελμά σας είναι ευγενές. Στο όνομα της επιστήμης σας...
Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
- Δώσ' μου το τηλέφωνο είπα, γαμώτο! - Νομίζεις ότι είσαι πολύ έξυπνος, ε;
Όχι.
Θες το τηλέφωνό μου; Το θέλεις; Πάρε αυτό! Πάρ' το!
- Τι σου έχω κάνει, τρελέ; - Γιατρέ, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Ε Ινδέ, δεν τελείωσε.
Γκέιλ! Μπράβο! Πόλοκ! Ντάρεν!
Ήσυχα...
Εντάξει, εντάξει, εντάξει...
Έχεις ολόκληρη την ομάδα των Δυτικών Ινδιών.
Ήσυχα, φίλε... Ήσυχα, φίλε... Είμαστε όλοι πρωταθλητές, φίλε.
Αυτός είναι πρωταθλητής. Εσύ είσαι πρωταθλητής. Όλοι είναι πρωταθλητές.
Ο Γκέιλ είναι πρωταθλητής. Ο Μπράβο κι ο Ντάρεν είναι πρωταθλητές.
Πρωταθλητές!
Ντι-Τζέι... Μπράβο!
- Μ' αρέσει το πουκάμισό σου. - Σ' αρέσει το πουκάμισο. Πάρ' το.
Πάρ' το, κράτησέ το. Πάρ' το.
- Μ' αρέσουν τα παπούτσια σου. - Σ' αρέσουν τα παπούτσια μου, φίλε.
Πάρ' τα. Πάρε και το παντελόνι, φίλε. Δικό σου, κανένα πρόβλημα.
Έλα, πάρ' το. Πάρ' το. Κράτα το. Θες και το φανελάκι; Πάρ' το.
Πάρ' το, είναι δικό σου, φίλε. Εντάξει, ειρήνη φίλε, Μπομπ Μάρλεϊ.
Ώπα... Ώπα... Ώπα... Μ' αρέσει αυτό το μποξεράκι.
Πρώτα μαλώνεις μαζί μου και μετά θες να ξεγυμνωθώ; Όχι, φίλε.
Πιάστε τον!
- Γιατί δεν πάτε σπίτι, φίλε; - Εντάξει, ας τον πιάσουμε, παιδιά.
Τσαλάκωσες το πουκάμισό μου.
Αυτό το παντελόνι κοστίζει 20 λίρες, Μόγλη.
Ωραία παπούτσια, ε; Δικά μου.
Ω, Θεέ μου! Γαμώτο, φίλε... Έχουμε την ίδια φάτσα.
Ίδιο πρόσωπο.
- Ολόιδιο πρόσωπο. - Αγία Μητέρα του Ιησού!
- Θεέ... - Αυτό είναι θαύμα.
Αυτό είναι ένα θαύμα!
Να πάρει!
Σταμάτα να χορεύεις.
- Θέλω μία φωτογραφία σου. - Φωτογραφία μου; Τρελάθηκες;
Πρέπει να το πω στη μητέρα μου. Είμαστε ίδιοι.
- Μην πάρεις τη μητέρα σου. - Από πού είσαι; Ποιος είσαι;
Πώς σε λένε, κύριε; Εννοώ, εμείς...
- Τι κοιτάς; - Όχι, όχι, απλά...
- Πες μου κάτι, βλάκα... Ήρθε ποτέ η μητέρα σου στην Μουμπάι; - Όχι!
- Εσένα ο πατέρας σου ήρθε ποτέ στο Λονδίνο; - Βλάκα.
Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο Ρόκι μου επιτέθηκε στο κολέγιο.
Ναι. Και γιατί ο επιθεωρητής Ντίλον προσπαθούσε να με συλλάβει.
Και γιατί ο πατέρας της Αλίσκα μου προσέφερε γάλα.
Και γιατί η Σαμάρα και η κοπέλα σου μού πέταξαν το δαχτυλίδι.
Κοίτα, αγόρι... Μπλέξαμε πολύ οι δυο μας.
Πες στον πατέρα της Αλίσκα ότι εσύ είσαι εσύ κι ότι εγώ είμαι εγώ.
Έτσι δε θα σε αφήσει ποτέ να παντρευτείς την Αλίσκα.
Γιατί;
Γιατί νομίζουν ότι εγώ είμαι ο Πρεμ, όχι εσύ.
- Και αν του πω... - Είσαι έξυπνος.
- Ναι. - Έχεις δίκιο. Έλα.
Αλλά πρέπει να το πούμε στις κοπέλες μας.
- Ναι, Ράτζα. Η Σαμάρα θα είναι δική μου αλλιώς κανενός άλλου. - Κατάλαβα.
Δηλαδή αν γίνει δική σου, θα αφήνεις και τους άλλους να την έχουν;
Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Όμως τι κάνω τώρα; Η Σαμάρα είναι πολύ θυμωμένη.
- Και φοβάμαι να την αντιμετωπίσω. - Φοβιτσιάρη.
Ξέρεις τι; Εσύ κάνε ότι είσαι ο Ράτζα και πάρε την Αλίσκα.
Κι εγώ θα κάνω ότι είμαι ο Πρεμ και θα πάρω την Σαμάρα.
Άκου, μείνε μακριά απ' το κορίτσι μου.
- Είναι πολύ διαχυτική. - Ναι, έχεις δίκιο.
Είναι διαχυτική.
- Να φύγω εγώ; - Ναι.
- Είσαι σίγουρος ότι μπορώ να φύγω; - Φύγε.
- Αν δε θέλεις, δε φεύγω. - Φύγε μη σου ρίξω μία στο κεφάλι.
- Εντάξει, μη γίνεσαι βίαιος. - Τρελέ τύπε.
Δις Αλίσκα. Δις Aλίσκα.
- Καλημέρα, θείε. - Καλημέρα.
- Πώς τολμάς κι έρχεσαι σπίτι μου; - Ξέρω ότι είσαι πολύ θυμωμένη.
Αλλά άσε με να σου εξηγήσω, σε παρακαλώ.
- Είπα, φύγε. - Μην είσαι τόσο αγενής, καλή μου.
Πλησίασε.
Παραδέχομαι ότι από μακριά μοιάζει με φιστίκι.
Αλλά κοίτα από κοντά, είναι ο Μπαχούμπαλί σου.
Πολύ αστείο. Μπαμπά, μην ανακατεύεσαι.
Μην το λες αυτό. Ρώτα τον πρώτα γιατί ήρθε. Τι θέλει να πει;
- Ήρθες να ζητήσεις συγγνώμη, έτσι; - Ναι, θείε.
- Έχεις μετανιώσει, έτσι; - Ναι, θείε.
- Ήρθες να πεις "σ' αγαπώ", έτσι; - Ναι, θείε.
Πες το λοιπόν, γιε μου.
Εσύ τα λες όλα, μπαμπά. Αυτός λέει μόνο "ναι, θείε".
Την ακούς; Εννοώ...
Μίλα εσύ.
- Δις Αλίσκα... - Άσε τις τυπικότητες.
Κοίτα, αυτός που αγαπάς, σε αγαπάει επίσης.
- Με αγαπάει; - Αν είναι ο αγαπημένος σου, σε αγαπάει.
- Θα με παντρευτεί; - Αν σε αγαπάει, θα σε παντρευτεί.
- Αυτά είναι για μένα; - Για σένα, ναι. Φρέσκα λουλούδια.
Κουνιάδε...
Κουνιάδε, μιλάει σε τρίτο πρόσωπο. Νομίζω ότι είναι ο "λάθος νούμερο".
Κουνιάδε...
Είναι κανείς σπίτι; Ο Ράτζα είμαι.
Δηλαδή ο ονειρεμένος πρίγκιπάς σου, ο Πρεμ είμαι.
- Ποιος πρίγκιπας; - Ώστε αυτή είναι η Σαμάρα.
Και ήρθες πάλι για να της ξαναπληγώσεις την καρδιά;
Ο παλιοαλήτης δεν πρόσεξε την ηλικία της ούτε τη μέση της.
Τι κοιτάς; Τι έχεις να πεις τώρα;
Το μόνο που θέλω να πω είναι...
Παραδέχομαι ότι έχεις ζαρώσει εντελώς.
Αλλά ακόμα κι ένα παλιό αυτοκίνητο δίνει μερικά τινάγματα και παίρνει μπρος.
Παραδέχομαι ότι δεν υπάρχει πια η νεότητα στα χέρια και τα μαλλιά σου.
Αλλά μην το βάζεις κάτω.
Παραδέχομαι ότι όλα τα δόντια σου έχουν γεράσει.
Μα απ' τον χαυλιόδοντα του ελέφαντα φτιάχνονται κοσμήματα, δεσποινίς.
- Μαμά... - Πω - πω...
Θεία... θεία...
Απλά επανέλαβε στην Σαμάρα όσα είπα.
- Mαμά σε παρακαλώ, πες του να φύγει. - Θα φύγω. Μα θα πω την αλήθεια πρώτα.
Ποια αλήθεια;
Η μητέρα έλεγε...
"Ζήσε τη ζωή σου στο φουλ... Ποιος ξέρει τι θα φέρει το αύριο."
- Τι; - Εννοώ ότι το κορίτσι υποφέρει.
Από κρίση ταυτότητας!
- Κρίση ταυτότητας; - Ναι, είναι μία πάθηση.
Πάθηση. Είναι ξαδέρφη μου.
Όταν την πιάνει, με λέει "αγάπη μου".
Χτες φώναξε τον σκύλο της "Μπαμπά".
Και φώναξε τον μπαμπά της σαν τον σκύλο: "Τόμι, έλα. Κάτσε. Κάτσε."
Κρίση ταυτότητας...
Κοίτα, αυτή είναι. Την έχω καταχωρήσει ως "Αδερφή" στο τηλέφωνό μου.
Τι να της πω τώρα; Πες μου...
- Δηλαδή είναι σαν αδερφή σου; - Ναι.
- Κι εσύ αλήθεια... - Ναι.
Εσύ κι εγώ... Εγώ κι εσύ...
- Θεία, μπορώ να την πάρω έτσι; - Κοίτα, γιε μου...
Έτσι κάνουμε είσοδο.
- Τώρα εσύ κάνε την έξοδο έτσι. - Εντάξει, έχεις πολλή πλάκα.
- Θεία, να πάρω το αμάξι σου; - Ναι, γιε μου. Όλο δικό σου.
Κουνιάδε, αυτός είναι ο "λάθος νούμερο".
- Πρεμ! - Ράτζα!
Βλάκα, σε έστειλα να φέρεις την Aλίσκα.
Κι εσύ έφερες και τον πατέρα της και τον θείο της;
- Όχι, δεν τους έφερα εγώ εδώ. - Ράτζα! Τι κάνεις, Ράτζα;
- Ράτζα, άνοιξε την πόρτα. - Ποιος είναι;
Τι εννοείς ποιος; Η Aλίσκα θα είναι.
- Πήγαινε άνοιξε. - Ράτζα, άνοιξε την πόρτα.
- Όχι, δεν πάω. Άνοιξε εσύ. - Άνοιξε την πόρτα, αλλιώς...
Σε παρακαλώ, μη με σπρώχνεις.
Ράτζα, άνοιξε την πόρτα.
Ράτζα, γιατί άργησες τόσο πολύ;
- Και ακούω δύο φωνές. - Είναι η ηχώ του δωματίου.
Κοίτα... Aλίσκα.
Aλίσκα. Aλίσκα. Aλίσκα. Aλίσκα.
Πολύ καλό.
Πω...
Τι όμορφο τζακούζι. Ας μπούμε μαζί.
Ω Χριστέ μου, είναι αμαρτία πριν τον γάμο.
Όχι, όχι. Θα κάνεις μπάνιο μαζί μου θες δε θες.
- Δείξε μου αυτούς τους σέξι κοιλιακούς. - Να βγάλω το παντελόνι.
Εντάξει, ωραία. Εγώ πάω να αλλάξω.
Άτακτε...
Αμαρτία.
Τι;
Τι κάνεις;
Αδερφέ, κάτι δεν πάει καλά εδώ πέρα. Καθόλου καλά.
Είναι η κόρη μου κι ο γαμπρός μου. Κάνει να τους δούμε σε τέτοια φάση;
Είναι σωστό; Είναι σωστό;
Πάμε!
- Βλάκα, τι κάνεις; - Η Aλίσκα θέλει να κάνουμε μαζί μπάνιο.
- Μπορώ να μπανιαριστώ μαζί της; - Α, έτσι...
Αν σου πει να πέσεις στο πηγάδι, θα το κάνεις;
Ναι...
Όχι, όχι...
Έλα, μπες στο νερό.
- Ράτζα... Ράτζα... - Πνίξου.
Ναι.
- Ράτζα, άκουσα δύο φωνές πάλι. - Αγάπη μου, έχεις τόσο καλό αυτί.
Συχνά οι άνθρωποι δεν ακούνε καλά αλλά εσύ ακούς τέλεια.
Και γιατί ξαναφόρεσες τα ρούχα σου;
Ντρέπομαι. Μα θα τα βγάλω κι εγώ.
- Πήγαινε να αλλάξεις. - Θα επιστρέψω με νέο στυλ.
Τι έγινε;
Ράτζα, ήσουν εκεί πριν ένα λεπτό.
Πώς έβγαλες τα ρούχα σου τόσο γρήγορα;
Θέλω πολύ να κάνω μπάνιο μαζί σου. Έκανα γρήγορα - γρήγορα.
Όχι, όχι...
- Είμαι μπερδεμένη. - Κι εγώ.
Χαζέ...
Τι έχεις πάθει; Γιατί ουρλιάζεις;
Ηρέμησε. Σε έχει τυφλώσει ο έρωτας και τα βλέπεις διπλά!
- Έλα αγάπη μου, έλα. - Όχι.
Σ' αγαπώ... Σ' αγαπώ.
Ηλίθιε βλάκα, θα σε χτυπήσω τόσο δυνατά που θα λερώσεις το νερό.
- Είπες κάτι; - Τα αυτιά σου κουδουνίζουν.
Χαζέ...
Έλα, φτάνει.
Διασκέδασες;
Όταν κάνεις μπάνιο μετά από έναν μήνα, έχει πλάκα.
Πάω να αλλάξω.
Εσύ; Μα ήσουν μαζί μου στο τζακούζι.
- Πώς ήρθες εδώ; - Περπάτησα.
Α, έτσι... Περπάτησες;
Πρεμ!
- Πρεμ, τι κάνεις εδώ μαζί μ' αυτήν; - Κάναμε μπάνιο.
- Μπάνιο; - Ναι.
- Αγαπάς εμένα και μπανιαρίζεσαι μ' αυτήν; - Θα κάνω μπάνιο και μαζί σου.
Ράτζα, τι ανοησίες είναι αυτές;
- Αυτός είναι ο Πρεμ μου, όχι ο Ράτζα. - Δεν είναι ο Πρεμ. Είναι ο Ράτζα μου.
- Πρεμ, ποιος είναι ο Ράτζα; - Ποιος είναι ο Πρεμ, Ράτζα;
Ράτζα...
- Το ήξερα. Με απατούσες. - Περίμενε...
- Πρεμ, με απατάς. - Όχι. Δε σε απατάω.
Το ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά.
- Ράτζα, βοήθεια! Βόηθα με, Ράτζα! - Γεια σας, κυρίες.
Βοήθησέ με.
Αυτό λέγεται "Δίδυμοι"!
Ράτζα!
Νάντου, είναι ίδιος με μένα.
- Είναι ο δίδυμος αδερφός μου! - Τι λες, Ράτζα;
Δηλαδή δεν με πέταξες εσύ έξω από το μαγαζί εκείνη τη μέρα;
Όχι.
- Ο Πρεμ ήταν. - Ναι.
- Ράτζα, πλάκα κάνεις; - Όχι, Νάντου.
Δεν το ξέρεις; Υπάρχουν 7 ίδιοι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο.
Νομίζω ότι αυτός ο βλάκας είναι σωσίας μου.
- E! - Είναι απλά παιδιά.
- Τότε γιατί συμπεριφέρονται σαν ενήλικες; - Συγγνώμη, θείε.
"Συγγνώμη, θείε."
Ράτζα!
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν άλλοι 6 Νάντου σαν εμένα σ' αυτόν τον κόσμο;
Φυσικά αλλά δεν θα είναι βλάκες σαν εσένα.
Τι έγινε; Γιατί συγκινείσαι; Επειδή είπα εγώ ότι είσαι συναισθηματικός;
Όχι, αυτό πόνεσε πολύ.
Συγγνώμη, θείε...
Εσείς...
Ω, Θεέ μου!
Άλεξ! Άλεξ! Άλεξ!
Άλεξ!
Ποιος τον χτύπησε;
Κατεβάστε αυτόν τον ασθενή! Φέρτε εδώ αυτό το φορείο!
Άλεξ! Άλεξ! Άλεξ!
Πάρτε τον στα Επείγοντα, παρακαλώ. Αμέσως!
Μπαμπά.
- Άλεξ. - Νομίζω ότι επανήλθε η μνήμη του.
Αδερφέ, εκεί που όλα τα φάρμακα απέτυχαν, πέτυχε αυτή η μπάλα.
- Αυτή είναι η διεύθυνση; - Ναι. Αυτή είναι.
- Διάβασε τη διεύθυνση. - Ναι, αυτή είναι.
Νάντου, άσε να μεταφέρω εγώ τα κουτιά. Είναι ψηλότερα από σένα.
- Τι λες; - Ναι.
- Ευχαριστώ, Ράτζα. - Έλα.
"Έφτασε η πίτσα!"
Ράτζα.
Μάλλον τον βαρέθηκαν στο νοσοκομείο και τον άφησαν να φύγει.
Ας διασκεδάσουμε λίγο μαζί του. Έλα... Κρατήστε αυτά.
- Πώς σε λένε; - Άλεξ.
Βλέπεις τα παπούτσια; Θυμάσαι;
Ένα μάτσο καρποί ταμάρινδου, μία τζιτζιφιά.
Τα παπούτσια του Άλεξ στα πόδια του Νάντου.
Νάντου. Δε νομίζω να θυμάται αυτό το τραγούδι.
Ποιο;
"Να με θυμάσαι στις προσευχές σου."
Ράτζα! Ράτζα!
Θείε, ακύρωσε τα εισιτήρια επιστροφής μου.
Ο τύπος με την καρύδα που ψάχναμε...
- ... είναι ακριβώς μπροστά μου. - Νομίζω ότι ξαναβρήκε τη μνήμη του.
- Ναι. - Κι όλα χάρη σ' αυτήν την μπάλα.
Θείε.
Κάποιος καλός άνθρωπος κλώτσησε αυτήν την μπάλα...
κι η μπάλα χτύπησε τον Άλεξ στο κεφάλι κι έτσι ξαναβρήκε τη μνήμη του.
Ράτζα!
Αυτή είναι η μπάλα που κλώτσησες εσύ στο πάρκο.
Ε, κάτσε κάτω!
Παραδέχομαι ότι έχασε τη μνήμη του εξαιτίας μου.
Αλλά την ξαναβρήκε και χάρη σε μένα, θείε.
Τι "θείε";
- Πάρε πίσω τα παπούτσια σου. - Παλιο...
Παλιοτραυλέ.
Ράτζα!
Σήκω. Έλα.
- Ω, Θεέ μου. - Νάντου, τρέξε!
Άλεξ! Είσαι εντάξει; Άλεξ! Άλεξ!
Νομίζω ότι ξαναέχασε τη μνήμη του. Άλεξ!
Ποιος είμαι; Άλεξ.
Μπιγκ Μπεν είναι ένα ρολόι ή η μεγάλη σου αδερφή; Πες μου, γιε μου.
- Άλεξ, ποιον θα ψηφίσουμε; - Θείε, είμαι καλά.
- Ωραία. - Άφησέ με.
Τι στο διάβολο κοιτάτε; Πιάστε τον!
Αφήστε την πίτσα!
- Άλεξ, πόσα δάχτυλα είναι αυτά; - Θείε!
Έλα.
Έι, εσείς! Σταματήστε!
- Νάντου, πρέπει να πηδήξουμε. - Όχι, εγώ δεν πηδάω.
Νάντου, αν δεν πηδήξουμε θα πεθάνουμε! Έλα!
Είσαι εντάξει;
Έλα.
Από τι μέρη με έχεις κάνει να πηδήξω!
- Νάντου, εσύ πήγαινε αριστερά. Εγώ θα πάω δεξιά. - Γιατί;
- Γιατί θα ακολουθήσουν εμένα κι όχι εσένα. - Όχι, δε σ' αφήνω.
- Νάντου, σταμάτα να φλυαρείς και τρέξε. - Όχι, δε φεύγω.
- Δεν έχουμε χρόνο, Νάντου. Τρέξε! - Δε φεύγω.
- Είπα φύγε! - Όχι!
Φύγε!
- Είπα φύγε! - Με χτύπησες;
Να προσέχεις, Ράτζα.
Έι!
Ω, Θεέ μου!
Τι έγινε;
Η "οικογένειά" μου.
Γιατί κάνεις σαν βάτραχος;
- Μην πλησιάσεις άλλο. - Ε;
- Βοήθεια! - Γιατί ουρλιάζεις;
Μη μου το παίζεις έξυπνος εμένα. Βοήθεια!
- Γιατί φωνάζεις έτσι; - Φωνάζω την αστυνομία.
- Γιατί; - Ναι...
- Αν με ακουμπήσεις, θα σε συλλάβουν. - Σκάσε, αντίγραφο του Ρίσι Καπούρ.
- Αλλιώς θα σε δείρω. - Θα με δείρεις;
Άντε χάσου, τρελέ.
Πώς τολμάς να με λες τρελό;
- Γεια. - Γεια.
Είμαι ο δρ. Λούλα.
Είναι στο BMX.
Έι!
Πω!
Πωωω!...
Ω, Θεέ μου!
Φύγετε, αφήστε με!
Έι!
Ορκίζομαι Ράτζα, θα πας μέσα για τα καλά.
Κύριε, εγώ είμαι ο Πρεμ, όχι ο Ράτζα.
- Ο Πρεμ Μαλχότρα. Του μοιάζω. - Του μοιάζεις;
- Δεν είσαι ικανός για τίποτα. - Κύριε, με πονάτε.
Κύριε, μιλήστε με τον πατέρα μου. Αστυνομική παρεξήγηση.
- Μιλήστε με τον Ρατζίβ Μαλχότρα. - Στο διάβολο πια με τον πατέρα σου.
- Κύριε... - Κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα τώρα.
Μπες μέσα.
- Ώπα! Σταμάτα, σταμάτα. - Δεν μπορείς να το φέρεις εδώ αυτό.
Τι συμβαίνει, Σαμάρα; Γιατί τόση ένταση;
Ο Πρεμ δεν ήρθε ακόμα και το σόου αρχίζει. Τον παίρνω τηλέφωνο μα δεν απαντάει.
Ο Πρεμ... Ο Πρεμ ήρθε.
Γρήγορα, αδερφέ. Πού ήσουν;
Το σόου αρχίζει κι εμφανίζεσαι με ένα ποδήλατο;
Ο Πρεμ με ένα ποδήλατο.
Ο κόσμος θα τρελαθεί. Ησυχία! Ησυχία!
Αδερφέ, φοβάσαι;
Είναι το σόου αυτού του βλάκα.
Ησυχία! Ησυχία!
Μη φωνάζετε. Δε θα εμφανιστεί κι ο Τζάστιν Μπίμπερ εδώ.
Ησυχία!
Από παιδί τραγουδούσα και χόρευα για τον "Μπάπα"! (θεός Γκανέσα)
Κι έκανα αίσθηση σε όλη τη Μουμπάι. Ο Μπάπα ήρθε στα όνειρά μου κι είπε....
"Ράτζα, μη φοβάσαι, ποτέ μη σκύβεις το κεφάλι..."
"...Μη διστάζεις και ποτέ μην είσαι ντροπαλός."
Έχει άγχος ο Πρεμ; Γιατί μιλάει έτσι;
Αυτός δεν είναι ο Πρεμ, είναι ο Ράτζα μου.
Κύριε, εγώ δεν είμαι ο Ράτζα, είμαι ο Πρεμ. Ο Πρεμ Μαλχότρα.
- Αυτό προσπαθούσα να σας πω. - Κατάλαβα.
Υποθέτω ότι η μητέρα σου το έλεγε κι αυτό, βλάκα.
Κύριε, κάνετε ένα μεγάλο λάθος. Είναι η πρώτη συναυλία της ζωής μου.
Αν δεν πάω εκεί, ποιος θα κάνει το σόου;
Γεια σου, αδερφέ.
Ράτζα!
Σήκω πάνω, σήκω...
Ράτζα!
Σήκω! Σήκω!
Άσε τον Ράτζα μου! Άσε τον Ράτζα μου!
Θα τον αφήσουμε τον Ράτζα σου.
Ράτζα!
Ο γέρος από τον δρόμο.
Αυτός είναι φίλος σου;
Ο Ράτζα έσωσε τη ζωή του φίλου σου.
Για χάρη του φίλου σου, άσε τον Ράτζα μου ελεύθερο.
Άλεξ!
- Τον ξέρεις; - Ναι.
Ήταν ετοιμοθάνατος στον δρόμο...
Τον πήρα εγκαίρως στο νοσοκομείο και σώθηκε η ζωή του, κύριε.
Νομίζω ότι πρέπει να μας συγχαρείς και να μας αφήσεις.
Να σας συγχαρώ;
Για τον Μαλχότρα;
Είναι εχθρός μου εδώ και 20 χρόνια!
Κι εσείς του σώσατε τη ζωή.
Είμαστε τόσο κακότυχοι. Σώσαμε τη ζωή του εχθρού του.
- Χτύπα με. Χτύπα με... - Άλεξ!
Ράτζα, κανείς δε θα σ' αγγίξει.
Γιατί εσύ θα φέρεις σε μένα τον Μαλχότρα.
Έγινε. Θα πάω να σου φέρω τον γέρο.
Έλα. Έλα.
- Ο Νάντου θα μείνει εδώ. - Γιατί; Δεν έχεις πρόβλημα μ' αυτόν.
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα.
Ανταλλαγή. Παραδίδεις Μαλχότρα, παίρνεις Νάντου.
Αλλιώς το κεφάλι του Νάντου θα κάνει "μπουμ"!
Πάρ' το.
Ο Μαλχότρα δε θα 'ρθει με το καλό. Θα το χρειαστείς αυτό.
Πήγαινε φέρε τον Μαλχότρα.
- Ράτζα, θα γυρίσεις; - Όχι, δε θα γυρίσω.
- Δέρνει πολύ. - Μην κλαις.
Αν δε γυρίσω για σένα, για ποιον άλλο θα γύριζα ποτέ;
Γύρνα σύντομα, Ράτζα.
- Γύρνα σύντομα, με βαράνε! - Ησυχία!
Πρεμ, είσαι απίστευτος. Σε έπαιρνα τηλέφωνο. Γιατί δεν απαντάς;
- Τέλος πάντων, πες μου... - Πού είναι ο Μαλχότρα;
Σου μιλάω! Κουφή είσαι; Πού είναι;
- Πρεμ... - Γέρο, έλα μαζί μου ήσυχα.
- Τι σου συμβαίνει, Πρεμ; - Στο διάβολο ο Πρεμ. Εγώ είμαι ο Ράτζα.
- Τι αστείο είναι αυτό; - Σου φαίνεται αστείο αυτό;
Τι κάνεις, γιε μου;
- Ράτζα. - Πρεμ.
Τι κάνεις; Αυτή είναι η μητέρα μου.
- Αυτός είναι ο πατέρας μου. - Και; Θέλεις να το γιορτάσω;
Κοίτα, Πρεμ. Του έσωσα τη ζωή πριν και τώρα βάζω τη ζωή του σε κίνδυνο.
Ο λογαριασμός τακτοποιήθηκε.
- Εσείς οι δύο είστε ίδιοι. - Ναι, απλά μοιάζουμε.
Ο Πρεμ γεννήθηκε στο Λονδίνο. Ο γιος σου.
Εγώ είμαι ο Ράτζα από τη Βερσόβα της Μουμπάι.
Με μεγάλωσε η θεία Κάσι. Tέλος.
- Έλα... - Ράτζα, όχι...
- Τι μπορείς να κάνεις; - Πρεμ, άσ' τον να με πάρει.
Δε φταίει αυτός. Δεν ξέρει ότι...
δεν παίρνει μόνο τον πατέρα σου αλλά και τον δικό του επίσης.
Τι; Μην προσπαθείς να φτιάξεις τίποτα συγκινητικές ιστορίες τώρα.
Είναι αλήθεια, γιε μου. Είναι αλήθεια.
Γέννησα δίδυμα στο νοσοκομείο της Βομβάης.
Ναι.
Και ο Τσαρλς σε πήρε κι εξαφανίστηκε.
Νόμιζα ότι ήσουν...
Είσαι ο γιος μας.
O γιος μας!
Και αυτός εδώ είναι ο δίδυμος αδερφός σου.
Συγχωρήστε με, εγώ...
Όχι, Ράτζα!
Αποδείχτηκε ότι είσαι αδερφός μου.
- Συγγνώμη που σε είπα ηλίθιο, βλάκα... - Δεν πειράζει.
- Ο αδερφός μου μπορεί να με λέει όπως θέλει. - Πρεμ, εγώ...
Εσύ μπορείς να με λες βλάκα, όχι Πρεμ.
Βλάκα! Μα τι κάνεις;
Νόμιζα ότι συγκινήθηκες.
Είσαι τόσο βλάκας.
E, παιδιά...
Έρχεται ο Ράτζα μου. Ετοιμαστείτε να φάτε ξύλο.
Ράτζα!
Τι κοιτάς έτσι κακέ της δεκαετίας του 80;
Ήθελες τον Μαλχότρα, έτσι; Ορίστε, εδώ είναι ο Μαλχότρα.
Μαλχότρα. Ξανασυναντιόμαστε.
- Κοίτα, Τσαρλς. Αυτό... - Ναι, ναι, ξέρω, ξέρω.
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα.
Με κατέστρεψες, θα σε καταστρέψω.
Έι, καταστροφέα.
Παιδιά, τα συζητάτε αργότερα. Τώρα θέλω να φύγω από δω.
Έλα, βγάλε έξω τον Νάντου.
- Γιε μου... - Μπαμπά, πότε θα 'ρθει ο Ράτζα;
- Θα 'ρθει. - Ω, όχι.
Έλα, σήκω!
Μπαμπά! Σε παρακαλώ, μην τον χτυπήσεις. Σε παρακαλώ.
Αυτός δεν είναι ο Ράτζα. Δεν είναι ο Ράτζα, θα φάει ξύλο.
Μη με χτυπήσεις! Μη! Σε παρακαλώ, μη με χτυπήσεις. Σε παρακαλώ. Μη!
Κοίτα, σε προειδοποιώ.
Αν με αγγίξεις, θα σε κυνηγήσει εκείνος.
Θα έρθει.
Έρχεται.
Ήρθε!
Ο Ράτζα! Ήρθε ο Ράτζα μου!
- Τσαρλς, ξέρεις ποιος είναι αυτός; - Ποιος είναι;
Είναι ο γιος μου που άρπαξες από το νοσοκομείο.
Αυτό λέγεται "Δίδυμοι".
- Είναι ο αδερφός μου. Κι από την ίδια μητέρα μάλιστα. - Τι;
Αυτός με έσπασε στο ξύλο. Αλήθεια, με έσπασε στο ξύλο.
Ράτζα, δεν έχει μείνει κανένας. Άσ' τον να φύγει. Θα πεθάνει! Σε παρακαλώ.
Άντε χάσου.
Για όνομα του Θεού, σε παρακαλώ.
Πάρε τον πατέρα σου και τον αδερφό σου και φύγετε. Ο Νάντου είναι ελεύθερος.
- Θείε, τι λες; - Άλεξ! Ο θείος σου έχει δίκιο.
Είναι τρελαμένος. Δεν το βλέπεις;
Ενώθηκε με την οικογένειά του μετά από 20 χρόνια.
Άσ' τον να φύγει, αλλιώς θα αφανίσει την οικογένειά μας.
- Σε παρακαλώ, Ράτζα... - Μη μ' αγγίζεις.
Ράτζα, έχε μου εμπιστοσύνη, σε παρακαλώ. Βγάλε τον Νάντου.
Νάντου, είσαι εντάξει;
Έλα κλείδωσέ το. Κλείδωσέ το!
- Σε κρατάω! Σε κρατάω! - Πού είναι ο αδερφός σου;
Ω, Μαλχότρα.
κ. Τσαρλς, άφησε ελεύθερο τον πατέρα μου, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, Πρεμ.
- Πώς θα σώσεις τώρα τον πατέρα σου; - Αδερφέ, πάρε εκδίκηση.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Σκότωσέ τον!
Σκότωσέ τον!
- Κύριε... - Πρεμ! Πρεμ! Πρεμ!
Γιατί δε σώζεις τον πατέρα σου; Σώσε τον.
Πρεμ, μη στέκεσαι έτσι. Χτύπα τον! Σώσε τον μπαμπά!
- Χτύπα με. - Δεν μπορώ να το κάνω, δεν μπορώ.
Δεν μπορεί να το κάνει.
Βγες εσύ έξω και χτύπα με.
- Άλεξ, μην αγγίξεις τον αδερφό μου. - Δε θα τον αγγίξω.
Θα τον αγκαλιάσουμε... Θα τον σεβαστούμε.
- Πρεμ, χτύπα τον! - Χτύπα τον!
Είναι πιο δυνατός από μένα, δεν μπορώ.
- Χτύπα τον! - Σε παρακαλώ, συγχώρα με. Άσε με.
Πρεμ, χτύπα τον! Μη φοβάσαι!
Να σ' αφήσω; Ωραία, φύγε, φύγε.
Εμπρός... Πήγαινε.
Έι, πού πας;
Ράτζα!
Έλα, σήκω πάνω.
Παλιο...
- Είσαι καλά; - Σύντομα η οικογένειά σου θα αφανιστεί!
Κοίτα!
Ο αδερφός σου και ο πατέρας σου σε λίγο θα 'ναι νεκροί! Κοίτα!
Νεκροί! Χτύπα τον!
Σήκω.
Χτύπα τον!
Όταν ο Ράτζα χτυπάει αυτόν, ο Πρεμ χτυπάει αυτόν.
Ράτζα, χτύπα αυτόν και ο Πρεμ θα χτυπήσει αυτόν!
Χτύπα τον...
Χτύπα τον!
E, βλάκα...
Πω!
- Διασκεδάζεις; - Γουστάρω! Δώσε κι άλλη δύναμη!
Αδερφέ, κάνε και κάτι διαφορετικό.
Χτύπα τον, χτύπα τον, Ράτζα!
Εντάξει.
Όχι, όχι...
Πρεμ, για να νικήσεις αυτόν τον Μπαχούμπαλι...
πρέπει να νικήσεις τον Κατάπα.
- Νάντου, τι λέει; - Σε κατάλαβα!
Χτύπησα.
Πρώτη φορά χτυπάω κάποιον, έχει πλάκα.
Θείε... σε έχω!
Περίμενε... Σταμάτα.
Τρέξε, Πρεμ! Είναι ακριβώς πίσω σου.
Τρέξε δρομέα, τρέξε!
Έλα, Πρεμ! Έλα!
Περίμενε, άτιμε.
Άνοιξε γρήγορα!
Σήκω.
Γιατί με χτυπάς;
Τα 'χεις χαμένα; Εσύ το άρχισες αυτό.
Μα δουλεύω εγώ σ' αυτό το εργοστάσιο;
Τρελέ τύπε...
Άλεξ, δεν είσαι εργάτης εργοστασίου.
Πες μου, ποιος είναι ο πρόεδρος της Αμερικής;
Ο Ντόναλντ Ντακ ή ο Ντόναλντ Τραμπ;
Ποιος σε χτύπησε; Ο Βαρούν Νταβάν ή ο Σικάρ Νταβάν;
Είσαι ο φρουρός σεκιουριτάς εδώ, έτσι;
Είμαι ο θείος σου. Έχασες τη μνήμη σου πάλι.
Πες το κι εσύ... Είμαι ο θείος σου.
- Γιατρέ. - Να πάρει! Θείος. Είμαι θείος σου.
Ελάτε. Ελάτε, κύριοι Δίδυμοι.
Θέλετε να με σκοτώσετε; Εμπρός.
Αλλά πριν με σκοτώσετε σκεφτείτε ότι τελειώνει η ζωή του πατέρα σας.
Έχετε ένα λεπτό. Μόνο 60 δευτερόλεπτα. Σώστε τον!
Αντίο, Μαλχότρα.
Ράτζα, όχι!
50 δευτερόλεπτα.
Ράτζα, Πρεμ, τρελαθήκατε εσείς οι δύο;
Φύγετε. Η βόμβα θα εκραγεί από λεπτό σε λεπτό!
Μπαμπά, δεν πειράζει αλλά έγινες κι εσύ βλάκας σαν τον Πρεμ.
Συναντηθήκαμε μετά από 20 χρόνια. Δε θα σε παρατήσω τόσο εύκολα.
Πρεμ, εσύ είσαι μορφωμένος. Πες μας, τι να κάνουμε;
- Θα το ψάξω στο Google. - Θα 'χουμε γίνει όλοι κομμάτια ως τότε.
- Μην ανησυχείτε για μένα, φύγετε εσείς. - Μπαμπά, σε παρακαλώ!
Κοίτα, δεν ξέρω πολλά από βόμβες. Αλλά αυτό που ξέρω είναι...
ότι αυτό το χρώμα είναι το τυχερό μου. Είναι το χρώμα του θεού Γκανέσα.
"Δόξα στον θεό Γκανέσα!"
Μόνο 10 δευτερόλεπτα έμειναν. Τρέξτε!
Μπαμπά, κάθε πατέρας είναι ασφαλής αν έχει τη βοήθεια του θεού Γκανέσα.
- Δόξα στον θεό Γκανέσα! - Ράτζα, όχι!
Όχι...
Ράτζα!
Ο μπαμπάς είναι ασφαλής!
- Ο μπαμπάς είναι ασφαλής! - Αλληλούια!
- Ο μπαμπάς μου είναι ασφαλής. - Ιησού Χριστέ, αυτό είναι θαύμα.
Ευχαριστώ, Παναγία μου!
- Τι κάνεις; - Δεν ξέρεις τι κάνω;
Είσαι πολύ άτακτη.
Πού πας; Γύρνα πίσω, γύρνα πίσω.
Κύριε ντροπαλέ.
Πρεμ;
Πρεμ.
Πρεμ!
Aλίσκα.
Ω, Θεέ!
Η κουνιάδα τρόμαξε.
Συγγνώμη.
Πρεμ!
E, βλάκα. Τι κάνεις εδώ;
Αδερφέ, βάλε πιο αργή ταχύτητα. Έχω πρόβλημα εγώ στο γρήγορο.
Όταν αρχίσω εγώ, δε με σταματάει τίποτα. Δεν κάνω στάσεις στο ενδιάμεσο.
Μα αδερφέ... Πάω να δω.
Συγγνώμη, κουνιάδα.
Ποιος είσαι;
- Με συγχωρείς. - Όχι, εμένα να με συγχωρείς.
Ποιος βάζει τα ηχεία τόσο δυνατά;
- Τη γυναίκα μου την ενοχλεί το μπάσο. - Λυπάμαι για σένα και τη γυναίκα σου.
Τι λυπάσαι; Εγώ έκανα διακοπή στον μήνα του μέλιτος εξαιτίας σου.
- Ράτζα... - Κι εσείς... Δύο - δύο.
Κι εμείς το ίδιο... Επίσης δύο - δύο.
- Δίδυμοι! - Πω!... Δίδυμοι!
Οι αυθεντικοί "Δίδυμοι"! Κι εσείς οι δύο... "Δίδυμοι Νο2"!
Κι εσείς ήρθατε εδώ για τον μήνα του μέλιτος;
Δεν κατάλαβα.
Δεν καταλαβαίνεις γιατί... Είμαι στην καρδιά σου αλλά όχι στο μυαλό σου.
Στο παντελόνι αλλά όχι στο πουκάμισο.
Στο ποδήλατο αλλά όχι στο αυτοκίνητο.
Και άκου...
Στο εσώρουχο αλλά όχι στο σορτσάκι.
Έχω κι εγώ ένα ίδιο με όρια...
Ήρθα στο κολέγιο αλλά όχι για διαλέξεις.
Πω!
Ναι στους κοιλιακούς αλλά όχι στο οικογενειακό πακέτο.
Πολύ γλυκό.
Ναι στο λεωφορείο αλλά όχι στο να με καθοδηγεί κάποιος άλλος.
Είναι πολύ αστείος.
Λοιπόν, μην στέκεστε έτσι εκεί...
- Ας την κάνουμε. - Εντάξει, αφεντικό.
- Άκου, το ξέρεις αυτό το τραγούδι; - Ποιο, αδερφέ;
- Αυτό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι. - Κι εμένα.
Eλάτε να το πούμε.
Το λατρεύω.
Άλλη μία φορά, αδερφέ. Σε παρακαλώ.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Αυτό είναι πολύ διασκεδαστικό, άλλη μία φορά.
Εξαφανίστηκαν.
Ράτζα!
- Σε φωνάζει. - Πήγαινε... Πήγαινε.
Πήγαινε εσύ.
Μετάφραση / Απόδοση - Υπότιτλοι: *Bobcat*